Sleepless Harmony

posted on 05 Sep 2009 22:52 by superpororo in Ga-ri-ing


안녕하세요
你们好
Hello



ทักทายเพื่อนให้ครบทุกภาษา แต่ได้แค่ทักทายนะ เขียนเนื้อเรื่องเป็นแต่ละภาษาไม่ได้555


เปิดเอนทรีมาทุกเอนทรี ทุกคนต้องอ่านอิป้าบ่นเรื่องงานก่อนนะ เป็นคอลัมน์ประจำบล๊อค555 ใครไม่อ่าน อิป้าจะโกรธ กร๊ากกกกก

ทำงานมาสามอาทิตย์ เริ่มติดต่อคนมากขึ้น เรียนรู้นิสัยคนอื่นมากขึ้น แต่บางคนยังไม่เข้าใจในนิสัยที่เค้าเป็น คือเข้าใจว่าเป็นองค์กรไทยๆ คนทำงานก็ไทยมากๆ ออกแนวไม่ใช่คนกรุง ก็จะเจอสภาพแบบพูดจาสุนัขไม่รับประทาน พูดจาไม่มีหางเสียง มองว่าเราเป็นเด็กใหม่ เค้าอยู่มาก่อน มีสิทธิขึ้นเสียงได้ โวยวายใส่เราได้... กรี๊ดดดดดดดด เบื่ออย่างแรง... ตัวงานหนักแค่ไหนไม่ว่า แต่เจอสภาพคนทำงานที่เป็นแบบนี้ เฮ่อ!! ไม่อยากทำเลยให้ตายเหอะ... เกริ่นก่อนว่า ก่อนหน้านี้อิป้าทำบริษัทเมกันมาก่อน สภาพมันก็เลยต่างกันโดยสิ้นเชิง ทั้งสไตล์การทำงาน ระบบแบบแผนองค์กร รวมถึงผู้ร่วมงานด้วย ที่ใหม่นี่อะไรๆมันดูเปลี่ยนแปลงไม่ได้ คนเก่าอาศัยว่าชึ้นทำแบบนี้มาตั้งนาน ยึดติด ไม่รับฟังอะไรใหม่ๆ -*- อิป้าจะอยู่รอดมั้ยหละนั่น ทุกวันนี้ก็ท่องไว้ โบนัส โบนัส โบนัส... แต่จริงๆไม่ใช่แต่โบนัสอย่างเดียวด้วยแหละ เหมือนสมัยนี้งานก็หายากอยู่นะ บริษัทที่อยากทำ เค้าก็ไม่อยากได้เราไปทำ คือเราเลือกเค้า เค้าก็เลือกอะ แล้วตัวเลือกเยอะมากด้วย คนตกงานก็เยอะ อยากจะเปลี่ยนงานไม่ใช่ว่าปุ๊บปั๊บจะมีที่ให้เปลี่ยน และอีกประเด็นคือ ถ้าไม่ทำก็จะไม่มีเงินใช้นะ ไม่ต้องคิดไปถึงโบนัส คิดแค่เงินที่จะใช้ในเดือนๆนึงก่อนเหอะ พูดแล้วมันเศร้า T^T



วันก่อนไปดูแฟนเก่ากับแม่มา ใครจะไปดู ไม่ต้องอ่านนะ ข้ามย่อหน้านี้ไปเลย... จะบอกว่าหนังไม่สนุกอย่างที่คิดอะ คือเวลาดูหนังมันจะมีความคาดหวัง จากตัวอย่างหนัง กระแสโปรโมต เหมือนพอดูตัวอย่างก็อยากจะรู้ว่า เนื้อหาที่มันซ่อนอยู่มากกว่าตัวอย่างเนี่ย มันจะเป็นยังไง แล้วหนังประเภทนี้ คือหนังผี หนังฆาตกรรม ถ้าเนื้อเรื่องมันไม่ดีพอ หรือไม่แน่น ดูเสร็จมันจะไม่มีอารมณ์ว่าหนังพอใช้ พอดูได้ คือมันก็จะแค่สนุกกับไม่สนุก ไม่น่าดู... เรื่องนี้ก็ให้ความรู้สึกไม่สนุกสำหรับอิป้าเช่นกัน(ผู้สร้างหนังเค้าจะมาด่ามั้ยเนี่ย -*-) คือตั้งแต่ดูตัวอย่าง ที่พะยามจะสื่อว่าผีที่ตามแก้แค้นอยู่เนี่ย คือโบวี่ อิป้าก็เป็นประเภทชอบคิดอยู่แล้ว เลยมั่นใจว่าผีเนี่ยต้องไม่ใช่โบวี่ แต่น่าจะเป็นออม(ที่ในตัวอย่างโผล่มาให้เห็นช่วงต้นนิดเดียว) ทีนี้พอคิดงี้ ถ้าหนังมันเป็นไปตามที่คิดมันก็ยังไม่ถึงกับทำให้หนังไม่สนุก เราก็จะลุ้นว่าออมเนี่ยตายได้ยังไง ทำไมถึงกลับมาแก้แค้น... คืออิป้าก็ลุ้นเนื้อเรื่องส่วนนี้แหละ แต่มันกลายเป็นว่าเนื้อเรื่องส่วนนี้ไม่มีอะไรเลย รวมกับในส่วนของการตามแก้แค้น ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้นเช่นกัน มันดูเรียบง่ายเป็นแพทเทิร์นหนังผีแก้แค้นมากเกินไป... ส่วนของความน่ากลัวในตัวผี ก็น่ากลัวบ้าง แต่ไม่มาก ไม่ได้มีให้ตกใจหรือดูหลอนจนทำให้เรารู้สึกมีส่วนร่วมตาม... เรื่องนี้ถ้าเต็ม10 อิป้าก็ให้5อะ ... เอาเป็นว่าจบการวิจารณ์หนังของอิป้าแต่เพียงเท่านี้555


...โปรแกรมหน้า 5แพร่ง


หลังจากดูหนัง ก็เข้าวัดไปนั่งสมาธิ ช่วงนี้จะเข้าอาทิตย์เว้นอาทิตย์เปลี่ยนจากวันเสาร์เป็นวันอาทิตย์แทน เพราะเลิกงานไม่ทัน... จะมีนั่งทุกวันนะ ที่วัดพุทธบูชา ตอน6โมง-1ทุ่ม... ปกติก็จะไปก่อน ไปสวดมนต์แล้วถึงจะนั่ง แต่ทิตย์ที่ผ่านมาก็แอบฮา เนื่องด้วยก่อนไปนั่ง ดูหนังแฟนเก่าไปอย่างที่บอก นั่งไปเลยวอกแวกคิดถึงแฟนเก่าซะงั้น แฟนเก่าในที่นี่ไม่ได้หมายถึงแฟนเก่าอิป้านะ หมายถึงแฟนเก่าในเรื่อง555 แล้วแบบพอนั่งเสร็จคุยกับแม่ในรถ แม่บอกทีหลังอย่าดูหนังผีก่อนไปนั่งนะ เนี่ยเผลอคิดถึงหนังแฟนเก่าตลอดเลยระหว่างนั่ง ฮา555

แต่โปรแกรมหน้า5แพร่งเนี่ย จะไปนั่งสมาธิต่อเหมือนกันนะ กร๊ากก



ช่วงนี้ชีวิตอิป้าเปลี่ยนไปนะ ความรู้สึกบางอย่างเปลี่ยนไป แต่มันก็เป็นไปในทางที่ดีนะ(สำหรับอิป้า)... กับคิมแจอะ บอกตรงๆว่าไอ้ความรู้สึกรัก รู้สึกห่วง มันเป็นอะไรที่ยังคงที่อยู่ จะมากน้อยขึ้นอยู่กับช่วงนั้นๆ เรื่องติดตามข่าวสารก็ยังคงอยู่ แต่แบบเรียกว่าไงดีอะ เหมือนจะไม่ได้ตื่นเต้นกับทุกอย่างของคิมแจเท่าแต่ก่อน จริงๆเรื่องนี้อิป้ากับชีข้างบ้านก็คุยกันอยู่บ่อย เพราะตอนนี้สองคนรู้สึกกันคนละแบบ ชีนั่นเวิ่นอยู่ ก็จะแบบอยากเจอ น้องไม่มีงานเบื่อจัง แต่อิป้าจะเป็นแบบเหมือนพอรู้ว่าน้องไม่มีงาน ก็แบบรู้สึกว่าตัวเองได้พักบ้าง คือไม่ใช่ว่าไม่อยากเห็นผลงานหรืออะไรนะ แต่มันไม่ใช่อารมณ์แบบเหงา เบื่อ อะไรพวกนั้น คือถ้ามีก็ดี ไม่มีก็ไม่เป็นไร ชีวิตก็อยากมีเวลาไปทำอย่างอื่นบ้างอะไรบ้าง... เลยมานั่งมองๆ หรือว่าตัวเองจะเริ่มอิ่มตัว แล้วตอนนี้ทำงานแล้ว มันก็จะแบบถ้าน้องยังมีงานยุ่งแล้วอิป้าทำงานยุ่งไปด้วย จะรู้สึกว่าเหนื่อยเป็น2เท่า(มันเป็นอย่างงี้มาตลอดเลยนะ ตั้งแต่เริ่มชอบน้อง) หรือจริงๆมันอาจจะเปลี่ยนไปในเรื่องของการที่ถอยออกมามองสิ่งรอบตัว 5ปีที่ผ่านมา เหมือนให้ความสำคัญกับตัวเองและคนที่ชอบมาเป็นอันดับหนึ่ง แต่ช่วงนี้หันไปมองและให้ความสำคัญกับพ่อแม่ผู้มีพระคุณมากขึ้น ไม่รู้สิ คือมันโตอายุเท่านี้จนทำงานแล้ว บ้านก็ไม่ได้รวยมากมายอะไร ที่จะแบบขอเงินพ่อแม่ใช้ได้เรื่อยๆ แต่ถึงจะใช้เงินตัวเองทำอะไรพวกนี้ บางทีก็รู้สึกละอายใจอยู่นะ  เหมือนไม่เคยได้ช่วยเหลือที่บ้านตามที่สมควรจะทำ ไม่เคยมองเห็นความสำคัญมากเท่าที่ควรจะเห็น(ถึงแม้แม่จะบอกว่า ไม่ต้องมาช่วยอะไรหรอก ใช้เงินของตัวเองไปเหอะ) ตอนนี้อยากหันกลับมาดูแลคนที่ดูแลเรามาทั้งชีวิตบ้าง มันเลยมีอะไรให้คิดมากกว่าการที่จะคิดถึงแต่น้องไง แต่พอเป็นอย่างงี้แล้วรู้สึกดีนะ สบายใจขึ้นด้วย น้องก็ยังรักได้เหมือนเดิม แถมยังได้ทดแทนบุญคุณพ่อแม่ด้วย...

อิป้าอะ ไม่ได้ถึงขั้นคิดจะหยุดหรือเลิกตามอะไรขนาดนั้น ถามว่ายังอยากตามอยากเจออยู่มั้ย มันก็อยากอยู่แล้วอะ แต่อาจจะทำบนความพอดีและเพียงพอมากกว่า ทั้งนี้ต้องขอบคุณเวลาและอะไรหลายๆอย่างที่ผ่านมา อิป้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ทำให้สามารถจัดการกับตัวเองได้ดีขึ้น... คือจริงๆถ้านั่งๆคิดมันก็อาจจะมีหลายเหตุผล อาจจะเพราะโตขึ้น อาจจะเพราะชีวิตที่ผ่านมากับน้องมันสุดๆแล้ว(มันอาจจะสุดได้อีก แต่สำหรับตัวเอง อิป้ารู้สึกว่าถึงแม้จะสามารถทำให้สุดได้มากกว่านี้อีก แต่แค่นั้นก็ถือว่ามีความสุขมากแล้ว) แต่ถ้าอนาคตยังสามารถทำอะไรได้อีก แล้วอยู่ในช่วงเวลาที่เหมาะสมหรือปัจจัยรอบข้างโอเค ก็ยังจะทำนะ... อิป้าก็เป็นมนุษย์บ้าดารา มันคงหยุดกันไม่ได้ง่ายๆหรอก555

สิ่งที่เขียน จริงๆต่างคนต่างมีแนวทางของตัวเองแหละ อยู่ที่ว่าเราจะทำยังไง บางคนมีปัจจัยแต่ไม่มีโอกาส บางคนมีโอกาสแต่ไม่มีปัจจัย หรือบางคนอาจจะมีโอกาสแต่ขอทำแค่นี้ มันแล้วแต่ความต้องการของแต่ละคน ยังไงก็เลือกเดินไปบนทางที่คิดว่าตัวเองมีความสุขและคนที่รักเราสามารถยอมรับในจุดที่เราทำได้ มันก็ดีนะ ^^

เขียนอะไรวกวนเนอะ อาจจะอ่านกันไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่รู้จะสื่อออกมาให้เข้าใจได้ง่ายยังไงดี -*- ยากจัง







เข้าเรื่องโซลเมทของเราดีกว่า ช่วงนี้กลายเป็นคู่หูดูโอตัว(เกือบจะ)ติดกัน แต่งเพลงด้วยกัน ออกซิงเกิ้ลด้วยกัน เป็นซิงเกิ้ลที่ยังโฮกอยู่ เพลงอะไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ อาจจะเป็นพวกไม่ชอบฟังแบบเวอร์ชั่นไม่ชัด ก็จะรอแผ่นมันออกแล้วถึงจะมาจริงจังฟัง ตอนนี้เลยโฮกแต่ปก โฮกเอ็มวี โฮกการเดินทางของสองหนุ่ม เดินหนามบินอย่างกับเดินแคทวอล์ค คนนึงแฟชั่น คนนึงแนว หูยยยยยยยย สุดๆอะ... แถมล่าสุด รูปหลักฐานแห่งความรักของโซลเมท เด่นเป็นสง่าอยู่บนอกของสองหนุ่ม คนนึงมาแนวเรียบๆ สักสูงหน่อย องศาน้อยหน่อย แถมถกเสื้อให้ดู หน้ายิ้มๆให้กล้อง ส่วนอีกคนสักไต่เนินอก องศาเฉียงเยอะหน่อย แถมถอดเสื้อหมด ใส่แว่นดำ ยืนเก๊กเป็นนายแบบ ฮาอะ555 จะเก๊กทำไม เข้าใจแล้วว่าเท่ห์ เท่ห์สุดๆในสามโลกเลย >//<~









ประเด็นโซลเมท ขอเสริมเพิ่มเติมอีกนิด อิป้าอะชอบการเป็นคู่นี้ในอารมณ์ที่เหมือนเพื่อนมากกว่าชู้สาวนะ(คำนี้เขียนแล้วดูแปลกๆ555) เป็นแบบเพื่อนรู้ใจ เพื่อนเที่ยว เพื่อนที่เข้าใจกัน เป็นความรักของเพื่อนอะ มองทีไรมันก็รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด ชอบคำพูดที่มิกเคยบอกว่า มิกอะเชื่อคิมแจอยู่เสมอ มีอะไรก็จะทำตามคิมแจเสมอ Rely on himว่างั้น แสดงว่าคิมแจก็เป็นที่ปรึกษาที่ดีได้ใช่มั้ย?? อยากจะรู้จริงๆว่าเวลาที่สองคนนี้อยู่ด้วยกัน จะคุยอะไร จะทำอะไรกันบ้าง(ขอเป็นยุงแอบเกาะที่แขนได้มะ สัญญาว่าจะไม่กัด ยอมอดตาย555)






น้องอยู่เกา ก็มาอัพเดทกิจกรรมประจำวันกันเล็กน้อย เหมือนไม่ค่อยมีอะไร ไม่รู้ว่าน้องไม่ทำอะไรจริงๆ หรือไม่ได้ตาม หรือตามแล้วเขียนไม่หมด แอบหมกเม็ดไว้ (คิดว่าน่าจะเป็นอันหลังนะ) ของบางอย่างคนตามเล่าในที่สาธารณะไม่ได้ อันนี้อิป้าเข้าใจ เหอเหอ (แต่คิมแจช่วยทำอะไรระมัดระวังหน่อย หรือชั้นไม่แคร์แล้วชีวิตนี้ อย่าคิดงั้นนา ไม่ดีๆ)


31สิงหา - หลังจากกลับมาจากปอง ยุนแจออกไปกินข้าวด้วยกัน(ร้านเดิมที่คิมแจกะมิกเคยไปอะ) แล้วก็แยกกันกลับ น้องมินออกจากบ้านตอนบ่าย ไปเฮลท์คลับ อยู่ที่นั่น2ชม.(สงสัยจะฟิตหุ่นไว้เตรียมถ่ายละคร) เป็นเด็กดี กลับเข้าบ้าน มิกออกจากบ้านตอนเกือบเที่ยงคืน(รายนี้ไม่มืด ออกจากบ้านไม่เป็น55) ไปเที่ยวแถวฮงแด กลับเข้าบ้านตอนตีสองครึ่ง
1กันยา - น้องมินเข้าเอสเอม มิกออกไปกับกอนยองและยองพิลตอนสองทุ่มครึ่ง(555ฟ้ามืดอีกแล้ว) คิมแจไปเรดคิชเช่น กับ...... และเพื่อน นั่งคุยกับเพื่อนอยู่ที่ร้านสองชม.ครึ่ง แล้วก็ไปต่อร้านเหล้า รายนี้ก็เที่ยวข้ามคืนเหมือนกัน
3กันยา - มิกกลับเข้าบ้านตอนบ่ายสาม(คือไม่รู้ก่อนหน้านี้ไปไหน) ออกจากบ้านอีกทีตอนเย็นกับแม่ ยองพิล และกอนยอง(สองรายหลังนั่นย้ายที่พำนักมาบ้านมิกถาวรแล้วใช่มะ)
4กันยา - คิมแจไป... กับ.... แล้วก็ไปร้านรกแกะ
5กันยา - มิกกลับเข้าบ้านตอนบ่ายกว่าๆ(ไม่รู้ไปไหนมาเช่นกัน) คิมแจไปทำผมที่เรดเป็ดตอนบ่าย แล้วตอนเย็นก็ไปบินปองฮับ
(ทำไมเขียนวันผิดเอาข้อมูลมาปนกันสองวัน แก้ไขแล้วนะฮับ ขอประทานอภัย -*-)


หนามบินวันนี้น่ารักเว่อร์ ไอ้อารมณ์เดินหลับเนี่ย น่ารักไม่ไหว แบบพอปิดตา ไม่ลืมตาโตๆขึ้นมา เหมือนเพนกวินเลยอะ ปากตุ่ยๆด้วย ><~ เที่ยวหนักไป ไม่ได้นอนก็สภาพนี้แหละ แอบคิดเล่นๆว่า ถ้าวันนึงเดินหลับ แล้วการ์ดหลุดการดูแล(คือทุกวันนี้คิมแจเดินหลับได้เพราะรู้ว่ามีคนคอยดูแลและพาเดิน) ลืมตามาอีกที หลงอยู่ในฝูงแฟน คิมแจจะทำไงเนี่ย555 แถมถือหมอนเขียว(ที่ได้จากแฟนมา ตอนช่วงนัวก่อนเข้า) เจ๊ว่าชีใช้ปัดแฟนไม่ให้เข้าใกล้ด้วยอะ น่ารัก ><~ แต่เริ่มไม่แคร์สื่ออีกคนแระ555 







โอย ผู้ชายอะไรน่ารักเกินความพอดี (ช่วงนี้อิป้าองค์อวยลง อย่าว่ากัน555)




(อัพเดทเพิ่มเติม รูปเก่าเก็บ)ณ ร้านรกแกะ ถ่ายโดยคิมแจจุง... ไม่ใช่แระ555

สายสะพายนี้อิป้าทำเองนะ จริงๆทำไว้สี่ตัวครบทุกร้านเลย ไม่แน่ใจว่าน้องแมวได้ไปทำหน้าที่ครบทุกร้านรึยัง


กรอบรูป ที่คิมแจอาจจะเขี่ยทิ้งไปแล้ว555 (แอบเห็นน้องแมวบนหลังตู้ด้วย)






จริงๆวันนี้อยากเล่นเกมส์อะ มีหัวข้อจะเล่นแล้ว แต่ว่า พอมองไปรอบตัว ไม่มีของอะไรจะให้555 ตอนนี้ที่ให้ได้มีแค่แผ่นมิโรติกที่ตั้งสูงเป็นแถว กับโบร์ชัวลอตเต้ห้าเวอชั่นของรุ่นแรก ซึ่งสองอย่างนี้คาดว่าจะมีกันแล้วซะส่วนใหญ่ เด๋วเล่นเกมส์แล้วไม่มีใครสนใจเพราะของรางวัลไม่จูงใจพอ555 ก็รอไว้อิป้าพร้อมจะหาของแจกก่อนละกัน แล้วค่อยเล่น... ตอนนี้จริงๆก็มีโปรเจคร่วมของสองแม่แจ ที่จะทำสนองนีดตัวเองอยู่ กับโปรเจคส่วนตัวของอิป้าที่อยากจะทำเพื่อแม่แจที่แวะเวียนมาอยู่แถวนี้ มันเริ่มจากไอการอยากเล่นเกมส์เนี่ยแหละ แต่ไม่มีของจะแจกไงเลยคิดอยากจะทำอะไรซักอย่างขึ้นมาในหัว... ตั้งใจว่าจะทำให้ได้จริงๆ แต่อาจจะช้าหน่อย รอกันไปก่อนเน่อ



ลป... เห็นชีหมูจะเล่นเกมส์โฟโตฮั้น ไม่รู้ชีได้ทำยัง ติดตามได้ที่บล๊อคชีนะ(กดดันเลยซะงั้น555)
ลป2... ฝากข่าวประชาสัมพันธ์ของรร.หน่อย จะมีคอนเสิร์ตการกุศล ชวนพี่มา(แตร์)มาร้อง ชวนน้องมา(แตร์)มาเต้น จัดวันไหนไม่รู้ ลืม555 คือวารสารศิษย์เก่า หยิบติดไปอ่านที่ทำงาน ลืมเอากลับมา555 บอกไว้ก่อนละกัน ไว้เอนทรีหน้าจะมาเพิ่มเติมรายละเอียดให้อีกที คร่าวๆก็จะเป็นการแสดงของศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบัน ที่พอจำได้ก็มี ญารินดา มิ้นท์อรรถวดี นีน่า แม่พี่ก้อง(จำได้แค่นี้แหละ ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย555)
ลป3... เรื่องเจ้าแม่ต้นตะเคียน -*- ทุกคนคงได้อ่านกันแล้วหละเนอะ บางคนอาจจะได้ดูรายการด้วย ไม่รู้ยังไงกัน เจ้าของอาจจะโกหก หรือถ้าไม่โกหกแล้วเป็นความผิดพลาดจริงๆ อิป้าว่าเค้าอาจจะซื้อมือถือมือสองมะ แล้วเจ้าของเก่าชอบคิมแจ555 มือถืออาจจะเกิดอาการแฮ้งค์ ทำให้ข้อมูลที่เคยมีอยู่มันกลับมา น้องผมทองเราเลยเป็นต้นเหตุฉะนี้แล
ลป4... เมื่อคืนฝันดีมากๆ ไม่อยากตื่น คิมแจของอิป้า น่ารักสุดๆ โฮกกกกกกกกกกกกกกกก(ขอให้คืนนี้ฝันต่อ สาธุ)
ลป5... เห็นมีคนมาถามไว้ว่า จะขอถามเรื่องน้องอีกคนที่ไม่ใช่ซองอุง คนไหนอะ ถามมาก่อนได้ แต่จะรู้มั้ยนี่ต้องดูคำถามอีกที(จะช่วยได้มั้ยเนี่ย -*-)
ลป6... ช่วงนี้โรคจิตอย่างนึงนะ ชอบอ่านเม้นท์ซ้ำๆ เขียนกันมายาวๆเนี่ย อิป้าชอบมาก อ่านแล้วมันมีความสุขบอกไม่ถูก ยังไงก็ขอบคุณทุกความเห็นและกำลังใจ หวังว่าคนอื่นที่เข้ามาอ่านและอ่านเม้นท์ ก็จะได้กำลังใจจากคนเม้นท์ไปด้วยเน่อ
ลปสุดท้าย... รักคิมแจกันให้มากๆน้า ^^ ที่สำคัญแม่แจอย่าลืมรักและดูแลกันโด้ย

.
.
.

Comment

Comment: