Your BLUE = My BLUE

posted on 27 Aug 2009 22:17 by superpororo in Ga-ri-ing


ช่วงนี้ยังอยู่ในโหมดเหนื่อย เหมือนนอนไม่พอ ทำยังไงก็นอนไม่พอ แล้วแบบมันเพลียมาก ไม่รู้จะทำยังไง ร่างกายคงปรับตัวยังได้ไม่ดีพอ ก็คงต้องรออีกพักนึง น่าจะดีขึ้นเนอะ



นอกจากจะมีสภาพร่างกายที่มรึนๆแล้ว มันก็มีเรื่องมาให้มรึนๆ มาให้คิดอยู่อีกบ้างประปราย เล่นเอาฝันทุกคืน ตื่นมารู้สึกเหนื่อยมาก มันนอนไม่เต็มตา... คดีความของน้องก็คืบหน้าไปบ้าง แต่อย่างที่บอกไว้ มันคงไม่ใช่ในทางที่ดีนัก ก็อย่างที่เห็นตามข่าวที่ออกๆมานั่นแหละ คือส่วนตัวอิป้า มองมาตั้งแต่แรกแล้วว่ามันคงจบไม่สวย น้องสามคนขึ้นหลังเสือแล้ว จะลงก็คงยาก เอสเอมก็มีศักดิ์ศรีของการเป็นบริษัทใหญ่ ตัวน้องเองก็มีศักดิ์ศรีของการเป็นศิลปินดัง มันเลยไม่มีใครยอมลง ต่อให้น้องจะชนะคดีหรือไม่ ลองคิดกันเองเล่นๆดูว่าถ้าชนะ ผลมันจะเป็นยังไง แล้วถ้าแพ้ผลมันจะเป็นยังไง มองเห็นทางที่ดีมั้ยหละ เฮ่อ!! คงจะยาก...


ความรู้สึกส่วนตัวอิป้า แรกๆโกรธ เศร้า เสียใจ นอย สารพัดจะบรรยาย... พอมีเรื่องอื่นมาให้คิดมากกว่า ก็เริ่มมีน้ำโห หงุดหงิด อะไรไป... ณ จุดนี้ เหมือนเป็นช่วงปลดปล่อย อาการทรงมากๆ ระยะเวลาในการรอคอยผลมันยาวนานจนทำให้เราละมันไปชั่วขณะ ช่วงนี้ชีหมูจะเวิ่นเป็นพิเศษ การที่ได้ระบาย คุยถกเถียงปัญหาเหล่านี้กัน มันก็ดีนะ คืออย่างเวลาระบาย เราก็จะแบบบอกๆๆๆไปว่ารู้สึกยังไงอยู่ อีกฝ่ายก็จะบอกๆๆว่ารู้สึกยังไงอยู่ อย่างน้อยก็เหมือนเตือนตัวเอง ว่า ณ เวลานี้เรารู้สึกยังไง มันจะได้ไม่ถึงกับลืมเรื่องนี้จนกลายเป็นละเลย... (ละเลยมาก เวลากลับมาคิด มันจะคิดมากกว่าปกติ)


ถ้าจะให้พูดกันตามตรง อิป้ารู้สึกเศร้า ในเรื่องที่ถ้าน้องไม่มีทงบังแล้ว ก็จะไม่ได้เห็นน้องทำงานด้วยกัน5คน จะไม่มีงานให้ไป ครบรอบงานหกปี(เจ็ดปี แปดปี...)ก็จะไม่มี งานวันคาอาก็จะไม่มี ไม่มีคอนใหญ่ให้ดู ไม่มีการทัวร์คอนเสิร์ต ไม่มีคอนที่ไทย คือมันคิดถึงวันเก่าๆเมื่อเทียบกับสิ่งที่ควรจะเกิดขึ้นถ้าน้องยังทำงานด้วยกันต่อไป... มันไม่ได้เสียใจในจุดที่ว่า เราจะได้เจอน้องมั้ย เราจะยังรักน้องได้เหมือนเดิมรึป่าว เพราะถ้าคิดจะรัก คิดจะตามจริงๆ ยังไงมันก็ยังทำได้ มันไม่เกี่ยวกับการเป็นวง... ตอนนี้หลายคนก็มีแนวทางที่ต่างกันออกไป บางคนแน่วแน่ว่า ถ้าน้องไม่อยู่กันห้าคน ก็คือจบกัน... แต่โดยส่วนตัวอิป้า การเกิดเรื่องในครั้งนี้ ทำให้เราเริ่มเตรียมใจกับอนาคตข้างหน้า อิป้าก็รู้ตัวทันทีว่า ต่อให้น้องจะไม่ใช่ห้าคน ก็ยังจะรักคิมแจต่อไป สนับสนุนต่อไป จะไปออกเดี่ยว ดูโอ วง หรือเล่นตลก เป็นนักแสดง พิธีกร อะไรก็แล้วแต่ ถ้าคิมแจจะเดินหน้าต่อไป อิป้าก็ยังจะเดินต่อไปด้วย


เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ คงตอบคำถามอะไรหลายๆอย่างให้กับใครหลายๆคน หลายๆอย่างที่อาจจะค้นหาคำตอบไม่เคยเจอ ก็ลองค่อยๆคิดกันเนอะ จริงๆอิป้าก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่า ถ้าถึงวันนั้นขึ้นมาจริงๆ แบบโชะฟันธงแล้วว่ามันจะเป็นแบบนี้ๆ ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นยังไง จะรับได้แค่ไหน เราจะอยู่ได้มั้ย จะไหวรึป่าว ถึงเวลานั้นคนรอบตัวคงต้องช่วยกันดูแลซึ่งกันและกันแหละนะ (ฝากทุกคนดูแลเค้าด้วย)



ปาร์คทูคิม : ขอขอบคุณทุกคนมากที่อยู่เคียงข้างกันจนถึงทุกวันนี้





จบเรื่องเครียดๆ(เล็กน้อยไป) ก็กลับมาสู่โหมดจิปาถะของอิป้า



การจะเขียนเอนทรีให้มันสมูท โดยมีเรื่องที่จะเขียนแตกต่างกันไปหมด มันยากจัง -*-





งั้นมารีวิวอาหารกันเล็กน้อยก่อน ว่าจะแนะนำตั้งแต่สองอาทิตย์ก่อน แต่ไม่ได้เขียนซักที


ร้านที่จะพาไปแนะนำวันนี้ได้แก่... ร้านเกี๊ยวจีน อยู่ซอยงามดูพลี ถนนพระราม4 ซอยข้างๆภัตตาคารจันทร์เพ็ญ ร้านเป็นร้านตึกแถว1ห้อง ไม่ใหญ่นัก แต่คนกินเยอะแยะ ถ้าวันไหนจะไปต้องโทรไปจองนะ ไม่งั้นอาจจะอดกิน

มะเขือเฟรนฟราย อร่อยมากกกกก อิป้าเป็นคนไม่กินผัก แต่กินนี่ได้เป็นจานๆ