My day ^^ My love

posted on 01 Apr 2009 13:06 by superpororo in Korea-Trip


เปื่อย เป็นหวัด ปวดหัว T^T สภาพอ่อนแอมากๆ นี่อะไรกันเนี่ย คือเหมือนร่างกายจะพร้อมเปื่อยได้ตลอดเวลา แล้วแบบ ไปกวางจู ไปไทย มันไม่ได้นอน ไม่ได้พักอะ... เปื่อยเลย =[]=

คอนกวางจู เด๋วเล่าย้อนหลัง เอาเรื่องล่าๆก่อน...

ไปไทยรอบนี้ วุ่นวายจนถึงวันจะบิน อะไรกันคร๊า... คือแบบที่บอกไว้หลายๆเอนทรีก่อน ว่าจะกลับไทยตั้งแต่ต้นเดือนมีนา แล้วมีเหตุให้ต้องเลื่อน... พอรู้ว่าเดะๆจะไปทำอะไร ก็แบบชีวิตไม่อยู่สุข เรื่องตั๋วก็เป็นอีกเรื่องปวดหัว ตอนแรกดันจะบินจากปูซานไปไทย ด้วยสายการบินที่ไม่คุ้นเคย(สำหรับอิป้า) เช็คราคาค่างวดอะไรมา หูย แพงวุ้ย คือมันก็มะได้ต่างจากทีจีที่กลับไปรอบที่แล้วหรอก555 แต่ด้วยความที่รู้สึกว่าทีจีตอนนี้มันถูกลงไง แล้วไปสายนี้สะสมไมล์ก็ไม่ได้ ไหนจะต้องลำบากหอบกระเป๋าไปดูคอนที่กวางจูก่อน แล้วไปปูซานอีก คือมันหลายเหตุผลให้คิดเยอะเกินไปอะ แต่ก็แบบตัวเองก็ไม่ตัดสินใจซักทีนะ คือใจมันยังลังเล แล้วก็รอให้เวลามันผ่านไปเรื่อยๆ... และแล้ว เปลี่ยนไฟลท์ เริ่ดค่า เปลี่ยนย้ายมาบินจากอินชอนด้วยสายการบินคุ้นเคย โล่งงงง~ จองอะไรกันไปก่อน... ก็นั่งงึมๆรอเวลาไปเรื่อยๆ จนถึงวันออกตั๋ว น้องไม่ออก ตรูก็ไม่ออก(คือเดทไลน์วันเดียวกัน555) ออกตั๋วเสร็จอะไร วันถัดมา ดันมีข่าวมา ว่าเปลี่ยนไฟลท์ มาซะตอนสี่ทุ่ม ทำอะไรไม่ได้ เกิดอาการวื่นวือไป... รอจนถึงเช้า เช็คมันสามสี่ทาง ไม่เห็นจะเปลี่ยน(ข่าวอะไรเนี่ย -"-) แล้วคุณเพื่อนที่นี่ก็ถามทุกวันอะ แบบงานจะเลิกเหรอ ยังจะไปมั้ย ได้ข่าวมาว่าไม่ไปแล้ว... เมิงคระ!!! อย่าวื่นวือกัน ขอร้อง มันทำให้จิตตกตามไปด้วย เข้าใจมั้ย??~

เอาเป็นว่าสรุปสุดท้าย น้องก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไร ไฟลท์อะไรเหมือนเดิมทุกอย่าง... ก็ไปเจอกันที่อินชอนนะ

ไฟลท์บินสองทุ่มห้าสิบ... ทีมงานอะไรมาเช็คอินให้น้องเรียบร้อยไป... เวลาผ่านไป ทุ่มนึงก็แล้ว ทุ่มครึ่งก็แล้ว น้องยังไม่มา... กว่าจะมากันนู่น สองทุ่มเจ็ดนาที T^T ช้ากันไปไหน... คือวุ่นวายตั้งแต่ด้านนอกอะ ปกติน้องจะเข้าประตู12-13 เพื่อเดินเช้าเกท4 รอบนี้มาแปลก ไปเข้าเกท3 แล้วไงหละ การ์ดวิ่ง แฟนวิ่ง คือขำอะ การ์ดที่มาดูแลน้องก็ต้องวิ่ง... แล้ววิ่งไปด้วยกัน...



เข้าเกทกันไปเป็นอันงงๆ คือตอนอยู่ข้างนอก เจอแฟนไทยเยอะอยู่พอควร เพื่อนจีนที่จะตามก็ยังเจอกันอยู่... แต่พอเช็คตม.ไป ไม่มีใครเลย หันมองกัน อ้าว~เหลืออิป้ากันแค่สามคน(มีชีหมูมาร่วมทริปนี้ด้วย ^^) คนอื่นไปไหนกันฟระ...

ย้อนกลับมาหน่อย ข้ามขั้น... ตอนรอสแกน วันนี้ได้ปะตากับหมีคนแรก ส่งสายตามองกัน ชูสองนิ้วให้หมีไม่ทัน555 แว๊บหันไปเห็นแจกำลังเอาของผ่านเครื่องสแกน แล้วแบบ เฮ้ย!! ยอรอบุน ดูกระเป๋ามันเซ่ โอว... ลากกระเป๋าปี๊ดปิ้วอะไรม้า(อันนี้แค่เห็น ยังไม่ได้ปะกัน) คนถัดมาที่ปะสายตาคือมิกกี้ที่เดินผ่านสแกนไป แล้วหันมามอง แต่งตัวได้แบบมิกซ์แอนด์แมชระหว่างเกาหลีกับไทยจริงๆ คือท่อนบนเป็นเกาหลี ท่อนล่างเป็นไทย ชอบมิกใส่แตะอะ ดูค่อดชิว... ส่วนคิมแจ ติดสแกนปิ๊ดๆอยู่ ตอนแรกงงว่า ทำไมพนักงานเอาไอไม้ปิ๊ดๆไปดังอยู่ตรงท้ายทอยอิแจ งงว่ามันดังได้ไง มาถึงบางอ้อตอนเห็นรูปที่เจ๊ถ่าย คือมันเอาเข็มกลัดติดหมวกอะ เหมือนหมวกมันหลวม เลยเอาเข็มกลัดกลัดไว้ -"- ซื้อใหม่มั้ยลูก?~ ยังไม่เสร็จ ร่างกายตัวเองผ่านไป ดันมีปัญหาที่กระเป๋าลากลายปี๊ดปิ้วของชี(คือคิดไงลากเป๋าใบนี้มา) คือว่าชีพกพากระป๋องแคนมาด้วย4-5ป๋อง -"- มันเป็นน้ำค่ะคุณลูก เค้าห้ามเอาขึ้นเครื่อง นี่แกรไม่ได้บินครั้งแรกนะ ช่วยแบบใส่ใจด้วย... ชีก็แบบคงเสียดาย คือไม่รู้ว่าเป็นน้ำอะไร(เด๋วต้องไปสืบก่อน) เสียดายมากจนต้องเปิดดื่มเด๋วนั้น -"- อนาถเจรงๆคิมแจ... จากนั้นคนถัดมาที่เราได้ปะกันคือคิมแจเนี่ยแหละ ตอนเช็คตม. ชียืนป๊ะหน้ากะอิป้า หันหากันพอดีจากตำแหน่งที่ยืนเช็ค สายตาอิป้านี่ไม่ได้สนใจพนักงานตม.เลย มองเลยไปนู่นหาคิมแจ วันนี้ขาวโอโม่วิ้งๆมากอะ... มองคิมแจอยู่ดีๆหันไปเจอคิมจุน ยืนต่อแถวอิป้าอยู่ รายนี้ชอบมองแบบมีสีหน้ากวนๆเล็กน้อย แต่น้องเป็นคนไม่มีพิษมีภัยสุดแระ555


เข็มกลัดบนหมวกเจ้าปัญหา555



ผ่านตม.กันเข้ามา งงจริงๆนะ แฟนหายไปไหนกันหมด คืออย่างปกติเนี่ย แฟนส่วนใหญ่จะเช็คตม.เข้าไปก่อนน้องแป๊บนึงแล้วจะไปยืนรอน้องอยู่ด้านใน แต่วันนี้หายเกลี้ยง ไปอยู่ไหนกัน =[]=


เสร็จครบทีมอะไรกันเรียบร้อยก็เริ่มเดิน เดินรวมๆกันไปได้พักนึง พอถึงทางแยกจะลงไปรถไฟ สลายกลุ่มกันซะงั้น หมีไปเข้าห้องน้ำ(จริงๆแยกตัวไปคนแรกก่อนเดินมาถึงแระ) จุนซูแยกไปลงรถไฟก่อน... ส่วนคิมแจ เดินตามจุนซูไป แล้วเปลี่ยนใจ ลากกระเป๋าปี๊ดปิ้วเร่งฝีเท้าเดินไปสมทบกับมิกมินแทน... สามหนุ่มไปชอปปิ้งดิ้วตี้ฟรี... คิมแจปลีกตัวมาซื้อคนเดียวก่อน เห็นก้มหน้าเซ็นเครดิตการ์ดยิกๆ ยี่ห้อไรไม่รู้ ไม่กล้าเดินไปดู555 แล้วไปสมทบกับสองหนุ่มที่โซนน้ำหอม นี่ก็เลือกกันอยู่นาน อูยยยยย จะนานไปไหน ยืนรอนั่งรอจนเมื่อย... รอไปมองนาฬิกาไป เม้าท์กะชีหมูไป(เหลือกันอยู่สองหน่อ ชู่ว์ตามหมีไปแล้ว) ท้ายสุดสองทุ่ม45 เพิ่งเริ่มเดินออกจากร้าน(เมิงคระ เครื่องขึ้นสองทุ่มห้าสิบ)... มาชะงักอีกหน่อยตรงทางลงไปรถไฟ ความน่าสงสารของชิมมินเกิดขึ้นอีกครั้ง(เฉกเช่นคราวที่แล้ว) เมื่ออิพี่มันทิ้งของไว้กับรถเข็นน้อง ทั้งเป๋าพราด้า หมอนกบเขียว แล้วน้องกะลังเม้าท์ทอสับอย่างเมามัน ไม่มีมือ... ไงหละ อิป้าสองคนยืนเงอะงะอยู่กะน้อง อยากจะช่วยแต่ช่วยไม่ได้(เข้าใจใช่ม้าย??) ส่วนที่เหลือนู่น เดินลงไปแล้ว ไม่มีรอ... สุดท้ายน้องเล็กต้องหยิบทุกอย่างไว้ในมือข้างเดียว ถึงจะเดินลงไปได้ T^T ผ่านโค้งบันไดเลื่อนสองรอบแระ คิมพี่ถึงเอามือมาคว้ากระเป๋าจากน้อง ช่วยสนใจของของตัวเองด้วย ไม่ใช่ห่วงหล่ออย่างเดียว555...

(จะเล่าละเอียดไปไหน -"-)

ขึ้นรถไฟไป ถึงเทอสอง... เดินบันไดเลื่อนไปที่เกท มองขึ้นไปด้านบนมีนาฬิกาขึ้นว่า 20.50 คิมแจอุทาน 'สองทุ่มห้าสิบแล้วหนิ' โอยยยยย อิป้ากร่นออกมาเลย เพิ่งจะรู้เหรอคะคุณน้อง ว่ามันถึงเวลาแล้ว สองทุ่มห้าสิบเนี่ย เวลาเครื่องขึ้นด้วยนะคะ ไม่ใช่เวลาบอร์ดดิ้ง... พนักงานก็เดินสวนถามตลอดทางเลยว่าขึ้นเครื่องนี้ใช่มั้ย คือพะยามเช็คผู้โดยสาร หายไปสิริรวม8คน คือแก๊งน้อง4คน(สามหนุ่มกับผจก.) อิป้าสองคน และเพื่อนจีนอีกสองคนที่มาเจอตรงรถไฟ... แล้วไปถึงหน้าเกท ควรจะรีบมั้ยคะ 'ควร' แต่... นี่เป็นใคร?? เลี้ยวไป เข้าห้องที่โหยหา -"- จะบร้าตาย น้องมินเด็กดีก็ไปนั่งรอที่หน้าเกท แต่สุดท้ายทนเสียงเรียกพนักงานไม่ไหว เลยเดินเข้าไปก่อน... อิป้านี่ก็ไม่ไหวแล้ว เข้ามั่ง... เจอหมีกะจุนซูยังยืนรออยู่ นี่มันวงอะไรกันคร้า ชักช้าได้โล่มากๆ... สรุปเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ขึ้นเครื่อง ไฟลท์ดีเลย์เพราะพวกนี้เลย ฮึ่ย!!


ขึ้นเครื่องไป ขอเล่าความเสร่อที่น่ารักของชองหมีหน่อย ไม่รู้ไปเอ๋ออะไรมา เดินขึ้นมาคนแรก หาที่นั่งไม่เจอ หมีเอ๊ย ที่นั่งว่างติดกันหกที่เป็นก้อนของพวกน้อง เห็นก็น่าจะรู้ หมีนี่เดินเลยไปถึงแถวหลังสุด(มีที่ว่างอยู่หนึ่งที่) จนเดินเลยเข้าไปที่ครัว จะไปอีโค่อยู่แล้ว พนักงานก็แบบคงบอกว่าไม่ใช่ เลยเดินหน้างงๆกลับมา -"- พอหันกลับมา เจออิมิกนั่งหัวเถิกอยู่ พระเจ้า!! มันออกเป็นภาพที่น่ากัวอยู่ เอาหมวกออกทำไม?? บรรยายไม่ได้เลยทีเดียว... คือต่อให้หล่อยังไง หัวทรงนี้ก็ไม่ไหวจริงๆนะ -"-

น้องๆก็นั่งกันเป็นคู่เหมือนรอบที่แล้วเด๊ะ ยุนแจ ยูซู น้องมินพี่อ้วน แต่วันนี้มีเจ๊ออนนีมาเพิ่มอีกคน นั่งอยู่หน้าแจ

ขอประเดิมคิมแจคนแรก... เพราะไม่มีอะไรจะเล่า ชีย้ายที่กับเจ๊ออนนี หนีแฟนไปนั่งปลีกวิเวกอยู่คนเดียว ด้านข้างเป็นชายหนุ่มไทย หน้าตาใช้ได้อายุประมาณ20ปลายๆ(นี่แกรไปแอบสังเกตุอะไรเค้า555) เลยไม่รู้ว่าเป็นการหนีเสือปะจระเข้รึป่าว(เอ๊ะยังไง555) ชีหลับ เสียบหูฟังไอพอดไป แต่วันนี้หลับสวยอะ ไม่มีอะไรบังหน้ายกเว้นหมวก คือเคยสงสัยว่าเวลาแจหลับปกติอะจะเป็นสภาพไหน เพราะเคยเห็นแต่แบบหลับมีผ้าปิดปาก... หลับสวยแบบน่าจูบ >///< ปากเชิดๆเหมือนปกติเค้านั่นแหละ แล้วนอนแบบไม่ได้ก้มหน้าอะ หน้าเงยๆนิดๆ พระเจ้า!! ขอเดินสะดุดล้มลงไปที555 แล้วแบบตอนแรกนอนหน้าตรง พักใหญ่ๆหน้าเริ่มหันซ้ายแต่ปีกหมวกหันขวา >< อูยยย~ น่ารักไปหมด

จุนซู... รายนี้เม้าท์กะอิมิกน้องมินเสร็จ นั่งฮัมเพลงขยับปากไปได้ซักพัก ก็หลับ แล้วพะยามจัดการกับท่านอนของตัวเอง มีแบบดันๆไอที่รองหัวด้านหลัง เอาหมอนมาหนุนอะไร จบท้ายด้วยการรองคอฝั่งอิมิก นั่นแหละดีที่สุดแล้วน้องเอ๋ย555 แล้วนอนๆไปพุงเปิดด้วย =[]=

ชองหมี... ยกให้ไปอ่านบล๊อคข้างเคียงได้มั้ย น่าจะเล่าได้ถึงอรรถรสกว่า555(อินี่โบ้ยสุดๆ) เอาเป็นว่า หมีมีกิจกรรมอื่นทำนอกจากนอน เจ๊ก็ดีใจแล้วอะ ได้เห็นหมีทำอย่างอื่นบ้าง เพราะถ้านั่งกะอิแจ คงไม่ได้ทำอะไรซักอย่าง -*-

ชิมมิน... ทำเอาอิสองป้านั่งหัวใจจะวาย เลือดกำเดาจะพุ่ง ขึ้นมาได้ซักพัก ถอดเสื้อนอกออก แขวนไว้กับพนักอิมิกด้านหน้า เลยทำให้เหลือแต่เสื้อกล้าม -.,- มายก๊อดดดด!!! ผิวเนียนๆ กล้ามน้อยๆ ขนจุ๊กแร้ตอนก้มหยิบของ555 ตอนทาลิปมันก็น่ารัก โอยย~ แล้วแบบน้องเอนจอยอีตติ้งมาก กินข้าวเนื้อผัดน้ำมันหอยแบบดูอร่อยอะ ก่อนจะหยิบนู่นหยิบนี่มาทำ อ่านหนังสือด้วย เป็นแบบมีการ์ตูนเล็กน้อย ไม่รู้ว่าคล้ายกับที่จุนซูอ่านคราวที่แล้วรึป่าว แล้วคงทนความมืดกับบรรยากาศรอบตัวไม่ไหว เลยนอนซะ

มิกเกร้... รายนี้ทำเอาโฮกได้ทุกรอบ แบบชอบเวลาได้สบตากะมิก เป็นคนที่หน้ายิ้มตลอดเวลา(แต่จริงๆเนี่ยโหดสุดแระ555) แล้วอิป้าเนี่ยสารภาพเลยว่า จะมองอิมิกแบบไม่ปิดบัง เรียกง่ายๆว่า ถ้าแกรทำตัวน่ารัก ชั้นก็จะมองแกรแบบนี้แหละ >//< แล้วอารมอยากเม้าท์มากของมิกเนี่ย แบบพะยามเอาหน้าผ่านรูเก้าอี้มาเม้าท์กะน้องมินและพี่อ้วนด้านหลัง(ทำงี้ทุกรอบเลยอะ) แล้วมันแบบว่าหล่ออะ จมูกเป็นสัน ปากยื่นๆเวลาพูด ซักพักจุนซูมาเม้าท์ด้วย สองหัวพะยามแย่งกันส่องผ่านรูเก้าอี้... สุดท้ายอิมิกทนไม่ไหว ปีนตัวขึ้นมาเหนือเบาะ เอิ่ม -"- ใจเย็นนะมิก เครื่องกำลังจะขึ้น เค้าให้นั่งรัดเข็มขัดเน้... ถึงเวลากินข้าว ยิ่งน่ารักไม่ไหว(เลิกชมมันซักที) มันจะมีสลัดผักจานนึง มีมะเขือเทศสีดา(เขียนงี้มั้ย??) อิมิกอะกินทุกอย่างหมดแล้ว เหลือแต่มะเขือเทศ ก็พะยามจิ้ม จึก จึก จึก สามที มะเขือเด้ง จิ้มไม่ได้ จนหล่นจาน สุดท้ายเลยไปจิ้มได้ตอนหล่นจานไปแล้ว คือมะเขือดิ้นไม่ได้แล้วไง หล่นไปอยู่ระหว่างจานสองใบ ไม่มีที่ไป555 แล้วแบบพะยามอยากหาคนขำด้วย หันมาเจอจุนซูหลับ อดไป555 (มาขำกะเจ๊มะ??~)  ส่วนไอที่มากะออเดิฟที่เหมือนเป็นมูสเด้งๆมีพริกหยวกไรนั่น เห็นตัดสินใจอยู่นาน กว่าจะลงมีดหั่นแล้วใช้ส้อมจิ้มขึ้นมาชิมหนึ่งคำ จบไป ไม่กินอีกเลย(คืออิป้าเนี่ย ตอนเห็นก็ไม่คิดจะกิน แต่อิมิกลองเลยลองมั่ง จะได้เท่าเทียม555) ข้าวก็เป็นเนื้อผัดน้ำมันหอยเช่นเดียวกันกับน้องมิน แล้วใช้ส้อมตักข้าว เหมือนไม่เห็นช้อนที่วางอยู่หลังจานอะ อีกอันที่สงสัยว่า มันคงเป็นนิสัยการกินข้าวของคนเกาป่าวไม่รู้ คือน้องกินกันไม่หยุดหายใจเลยอะ(น้องมินก็เหมือนกัน) คืออย่างเราจะตักเข้าปากคำนึง แล้วเคี้ยวๆไปแบบทิ้งช่วง ถึงจะกินคำใหม่ แต่นี่น้องตักเข้าปากไปเคี้ยวๆแล้วตักเข้าปากไป ตักเข้าไป ตักเข้าไป เฮ่ย!!! กินทันมั้ยนั่น กลัวจะติดคอเอา... (ตอนเห็นมิกดื่มโค้ก อิป้าดื่มมั่ง จะได้ให้ความรู้สึกว่า เราดิ่มโค้กด้วยกัน กร๊ากกกก เพ้อเจ้อ)... ท้ายสุดก็งึมๆฟังไอพอดไป นานอยู่กว่าจะหลับ เพราะท่ามกลางความมืด แอบเห็นตรงอิมิกมีไฟสว่างๆเป็นระยะ

... และทุกคนก็ทยอยตื่นตอนไฟเปิด เครื่องใกล้ลง... จุนซูกะหมีตื่นเป็นสองรายแรก อีกสามหน่อหลับไม่ขยับ... จนต้องปรับเบาะถึงงึมๆกัน แต่ยังหลับต่อไป... ขอน้องมินหน่อย คือตอนนอนอะ น้องห่มผ้าถึงคอ แต่แบบตอนตื่นผ้ามันไหลไปถึงอก แล้วยังเสื้อกล้ามอยู่ไง มันไม่ไหวอะ >//< ส่วนอิมิกตอนตื่น เอาหมวกปิดลงมาจะถึงปากอยู่แล้ว เอามือถูๆหน้า ไมมันน่ารักเยี่ยงเน้ >///< คิมแจไม่มีอะไรจะพูดถึง นั่งหลับจนเครื่องจอดอะ ไม่รู้ไปง่วงมาจากไหน ...

เค้าชอบกินอันนี้มาก เหมือนทอดมันกุ้ง มันน่ากินกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย ครั้งที่แล้วเป็นเหมือนเปาะเปี๊ยะห่อผักอะไรไม่รู้ คือจริงๆแล้วอิป้าไม่กินผักนี่เอง เลยไม่ชอบ555


มะเขือเทศสีดาบนจานขวาแบบนี้ที่มิกกี้ยูชอนพะยามจะจิ้ม >//<

ลงจากเครื่อง ไปยืนส่งอิแจลงบันไดขึ้นรถตู้อีกหน่อย ก่อนจะจัดการชีวิตตัวเอง ไปห้องแม่มิน และโซ้ยส้มตำ หมูปิ้ง ข้าวเหนียวกันตอนตีสาม555 เอมมากกกกก กว่าจะล้มตัวลงนอน ตีห้ากว่าๆ...



วันถัดมา ว่าจะไปนวด แต่ตื่นไม่ไหว พลาดแล้วมั้ยหละ ไม่งั้นอาจจะได้เจอจุนซูกะชองหมี555... ก็ออกไปไบเทคตั้งแต่บ่ายแก่ๆ อยู่ร่วมงาน ถ่ายรูปอะไรตามที่เห็น รอบนี้ปีนแท๊งค์อีกแล้วตรู เข่าที่ช้ำอย่างสาหัสจากคอนกวางจู ต้องมาถูกซ้ำเติมที่งานนี้อีก T^T รูปอะไรก็ถ่ายมาได้ แบบไงดีหละ ยังไม่ถูกใจร้อยเปอเซ็นอะ คิดว่ามันน่าจะได้ดีกว่านี้ แสงไอเวทีข้างนอกก็แปลกๆ จะเหลืองไปไหน ถ่ายไปปรับไป แล้วมองจอกล้องตัวเองไม่เห็นอะ คือแบบไม่เห็นภาพที่แท้จริง เลยงง... งานนี้ต้องขอบคุณกลุ่มน้องเก้าอี้แดงสามสี่คน ที่ให้พี่ใช้ปีนขึ้นแท๊งค์ แถมตอนอยู่บนแท๊งค์ยังคอยถามไถ่ว่า 'พี่ไหวมั้ยคะ ถ่ายได้มั้ย' น่ารักมากๆเลยน้องเอ้ย...

ในส่วนตัวงาน โอเครเลยอะรอบนี้... อากาศด้านนอกร้อนแต่ไม่มาก คำถามที่ถามน้องก็ฮากันไป ตอนพูดภาษาไทยนี่อย่างงง ฟังไม่ออก คือต้องแบบน้องพูดที ให้ล่ามแปลที แล้วน้องพูดอีกทีถึงจะรู้เรื่อง... ส่วนคำถามที่ถามคิมแจ แล้วได้คำตอบมาซ้ำๆทุกรอบที่มา ว่าชีอยากจะขี่ช้าง แบบผมมาไทยกี่ทีผมก็บอกทุกรอบครับว่าอยากขี่ช้าง แต่ผมก็ไม่ได้ขี่ซักที โถ~ทำไมมันฟังดูน่าสงสารขนาดนี้ อ้อนวอนต่อไปลูก เผื่อผู้จ้างใจดีทั้งหลายเค้าจะจ้างมาเป็นพรีเซนเตอร์แล้วให้ขี่ช้างนะ ส่วนงานด้านในก็น่ารักอะ ช่วงแฟนมีต ที่แบบเล่นกับกล้อง น่ารักกันสุดๆ >///< ยิ่งตอนอิแจเอาจม.จะยัดใส่ในเสื้อ โว้ววววว เสียงกรี๊ดกึกก้อง ชีเลยเขิลซะ555


ไหว้สวย งามอย่างไทย ><


'หนึ่งในร้อยเธอคือดวงดาวที่คอยนำทางรอยยิ้มของเธอเปลี่ยนแปลงคืนวันเธอเหมือนฝันที่กลายเป็นจริง' อยากร้องเพลงนางสาวไทยมากกว่า แต่จำเนื้อไม่ได้ ร้องไปเด๋วจะผิด555


แอบมาเพิ่มเติ่มรูปหน่อย เมื่อคืนตอนเขียน เบลอตาจะปิด






ยูซูน่ารักวุ้ย ><

เสร็จงาน ก็เม้าท์กะเพื่อนฝูงไปพักนึง มีเวลาเหลือชิวๆ แล้วดันเสร่อเอง555 คือแบบเม