Secret... SEXY HERO (AH!)

posted on 31 Dec 2008 19:12 by superpororo in Korea-Trip


ส่งท้ายปี อัพให้เสร็จก่อนจะขึ้นปีใหม่... ใครจะอ่านเรื่องงาน5ปี จิ้มไปที่เอนทรีก่อนหน้านี้เน่อ เขียนได้ไม่ละเอียดเท่าที่ควร เพราะงูๆปลาๆมาก รออ่านรีพอร์ตโดยน้องเอมมี่ได้ที่อีเว้นท์นะฮับ คาดว่าจะละเอียดกว่าถ้าเอมมี่ไม่ไร้สาระ กร๊ากกกกกก...


หลังจากที่อัพเอนทรีที่แล้วเสร็จ ก็ปิดคอมออกจากบ้าน มีภารกิจต้องทำคือการไปสนามบิน เหมือนเป็นเส้นทางคุ้นเคยไปแล้ว ไปทางเดียวกับIngiและMcountด้วย... คราวนี้เดะๆกลับมาไฟล์ทตอนสี่ทุ่ม เพราะต้องขึ้นซ้อมงานGayo Daejunต่อ... ไฟล์ทลงสี่ทุ่มแต่ต้องรีบไปด้วยเหตุผลหลายประการ เฮ้อ~ชีวิตช่างลำบาก555 ถึงหนามบินราวๆสองทุ่ม คนก็มหาศาลล้านแปดเหมือนปกติ เลือกทำเลหน้าทางออก ใกล้ถึงเวลา การ์ดก็เอาเชือก(เส้นเก่า)มากั้นเหมือนเดิม จะไหวเหรอนั่น... สุดท้ายเลยตัดสินใจย้ายที่ดีกว่า เจ๊อยู่ตรงนี้แระ ต้องหาที่อื่น รูปจะได้ออกมาไม่มุมเดียวกัน -"- เลยย้ายไปยืนฟากซ้ายอย่างที่เห็นในรูป รอบนี้ออกมากันเร็วมาก คือกระเป๋าไม่ได้เอาไปเลย ไม่ต้องรอ เลยออกเป็นกรุ๊ปแรก เกือบถ่ายไม่ทัน ฝากล้องยังไม่ทันเปิดเลยตอนเห็น T^T ถ่ายจนสุดหลังที่เห็น ก็ตั้งต้นออกวิ่ง... รอบๆตัวน้องก็ชุลมุนกันเหมือนเดิม การ์ดคงกะจะเอาเชือกต้อนไม่ให้แฟนวิ่งออก แต่ที่เห็นเหมือนต้อนแฟนไปอยู่ในกลุ่มเดียวกับเดะๆมากกว่า ฮา... คิมแจถึงขั้นต้องหยุดยืน เพราะแฟนแซงจะออกประตู(เมิงจะแซงน้องกันทำไม =[]=) อิป้านี่วิ่งไปออกประตูนู้นนนนนน เด๋วนี้ประตูฝั่งนี้ อันข้างปิดล็อก(นี่ก็จะปิดทำไม ปิดไป แฟนเลยวิ่งออกประตูเดียวกันกับน้องเลย) 4x100เมตร เหนื่อยมากกกกกก ออกไปถึง เห็นแค่มิกกี้เป็นคนสุดท้ายแระ เหมือนวันนี้ด้านหน้าจะมีคนนั่ง(ผจก.มากันหลายคน) มิกกี้เลยต้องขึ้นด้านหลัง แต่แบบยังขึ้นไม่ได้ คาดว่าทุกคนจะนั่งแถวหน้า ไม่ยอมเข้าไปข้างใน ยืนอยู่นานสองนาน พอมิกขึ้นรถได้ รถก็ออกตัวไปเลย...

มานั่นแล้ว อ๊ากกกกกก กล้องยังไม่จับโฟกัสเลย

เดินจะออกมาที่ประตูอยู่แล้ว โฟกัสก็ยังไม่จับ -"-


หนุ่มNightmare น่ารักมากๆๆๆๆๆ ปากยื่นเลยที่ปิดตาออกมานิดนึงด้วยอะ >///<


เป็นคนเดินโยกและทิ้งก้น เซ็กซี่เจรงๆ




เช้าวันถัดมาก็ตื่นสายกันอีก ไปถึงที่Kintexเที่ยงก่าๆได้ มีหิมะตกแบบเม็ดเล็กด้วย หนาวได้ที่ แต่จัดในตึกเลยไม่ต้องกลัวหนาว แถมปีนี้เปิดฮอลข้างๆที่ว่างอยู่ให้เข้าไปไลน์อัพกัน... คนเยอะแยะมากมายแล้วตอนไปถึง ก็ไปเข้าแถวแบบชิวๆ หาไรมานั่งกินงึมงัม ก่อนจะพบกับเรื่องช๊อคแบบต้องอุทานว่า 'พระเจ้า เมริงคระ' คุณเพื่อนบอกว่าเดะๆไปปองเมื่อเช้า แล้วเด๋วกลับมาตอนทุ่มนึง เพื่อนก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะไม่ได้สนใจจะเช็ค อึ้ง!!ตรูก็ไม่คิด กลับมาเมื่อคืน เมริงบินไปอีกแล้วเมื่อเช้า แล้วคืนนี้มีงานนะคะ ได้แต่อึ้งกันไป ทำไรไม่ได้... ตอนนั้นอะ ใจอิป้าอยากไปหนามบินค่ำนี้จริงๆ ถ้าเมื่อเช้าได้ไปส่ง ค่ำนี้คงจะตัดสินใจได้ง่ายกว่านี้ ก็นั่งรอเวลา เล่นเกมส์ อ่านฟิกอะไรไป สุดท้ายก็ไม่ได้ไปรับที่หนามบิน เนื่องด้วยขี้เกียจกัน ครั้นจะให้ไปคนเดียวก็ไม่ไหว...

ตั๋วที่ตรากระกำลำบากไปเอามาเมื่อวันก่อน




เวลาประมาณทุ่มนึงตามที่ประกาศ ก็จะเริ่มให้เข้างานได้ สิ่งที่คาดคิดว่าจะเกิดก็เกิดขึ้นจริงๆ คือเวลาไปไลน์แล้วไม่มีเขียนเลขเนี่ย สิ่งที่กังวัลได้ทุกครั้งคือมันจะไม่มีความเป็นระเบียบแน่นอน ไม่มีเลขถือว่าไม่มีคิว แล้วเป็นไลน์ของคนมีบัตร ของแฟนหลายศิลปิน เละแน่ๆ สังหรณ์ตั้งแต่มาถึง... พอมีคนเริ่มลุก ข้างหลังก็เริ่มดัน นี่ยังดีว่าเค้าปัดแถวมา เลยได้มานั่งอยู่ด้านหน้าๆหน่อย ด้านหลังเนี่ยเหยียบกันไปแล้ว ลุกฮือจนน่ากัว... ซักพักเหมือนจะดีขึ้น ทีมงานให้นั่งลง แต่ดันคิดไม่ได้ ว่าควรจะให้นั่งให้หมดก่อน แล้วทย