The best of the best

posted on 18 Nov 2008 00:19 by superpororo in Korea-Trip


มาแล้วววววว เหอเหอ อย่าเพิ่งกร่นด่านะว่าอัพช้า จริงๆแล้วคือเขียนเรื่องของงานวันก่อนนู้นไว้ แต่ไม่เสร็จ กะว่าจะมาอัพหลังจากนั้นอีกวัน ปรากดว่างานมันติดๆกัน แถมเพิ่งฟื้น ทำรูปแปะในบอร์ดเสร็จถึงจะมีเวลามาอัพบล๊อคตัวเอง สารภาพว่ายังรู้สึกเหนื่อยอยู่ ช่วงนี้อากาศมันเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ(ณ นาว อากาศติดลบแล้วววว โฮฮฮฮฮฮ ไม่ชอบเลย) แถมสี่วันก่อนก็เริ่มคันคอ ไอค่อกแค่กเหมือนจะไม่สบาย เมื่อคืนกลับมาน๊อกคาที่ ทีวีฉายรีรันงานmkmfยังดูแทบไม่ค่อยรู้เรื่อง วันนี้ตื่นมา4โมงเย็น T^T สภาพยังรู้สึกมรึนๆอยู่(แล้วนี่แกรมาพล่ามอะไรมากมาย)


งั้นจะยกยอดที่พิมค้างไว้มาแปะให้อ่านก่อน อารมอาจจะแปรปรวนเล็กน้อย คือมันคงต้องแปรปรวนอะนะ แบบก็พะยามจะสามงานอัพที แล้วบางทีไอสามงานดันสามอารม เวลามาพิมทีเดียวมันเลยออกแนวงงๆว่าเอนทรีนี้ควรจะอยู่ในโหมดไหน อย่างเช่นเอนทรีนี้ อ่านแล้วเด๋วจะรู้เองว่ามันมาหลายอารมจริงๆ เพราะงั้นให้ลองคิดซะว่า แต่ละงานเขียนกันคนละวันละกัน ไม่งั้นอาจจะสับสนกะอิป้าได้ว่ามันจะเอายังไง ก่อนอื่นบอกไว้ก่อนว่าเอนทรีคงยาวน่าดู ทั้งเนื้อหาและรูป ใครขี้เกียจอ่านก็ไม่ต้องอ่าน555 ไม่รู้จะทำให้มันสั้นยังไงเหมือนกัน



---------------------------------------------------------------


เรื่องเล่า ณ วันที่13 'วันที่ไม่มีคิมแจจุง T^T'

T^T ขอร้องไห้ดังๆสองที คิมแจจจจจจจจจจจจจ... งานที่สามแล้วที่ไม่มีคิมแจ แถมเป็นงานที่ไม่รู้มาก่อนล่วงหน้าด้วย... ในขณะที่ตรูนั่งหลังขดหลังแข็งตั้งแต่ก่อนเริ่มงานจนไปนั่งหลังแข็งต่อในงาน แต่แจถ่ายหนังอยู่ ออกจากบ้านตั้งแต่บ่ายกว่า ถ่ายเสร็จกลับเข้าบ้านตอนเย็นๆ หัวค่ำไปร้านทำผมอีก T^T แล้วตรูไปดูใคร โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ


เมื่อวานเดะๆไปงานแจกรางวัลงานแรกของอัลบั้มนี้ ซึ่งถามว่างานใหญ่มั้ย คิดว่าไม่ใหญ่เท่าไหร่ ถึงแม้จะจัดมาครั้งที่15แล้ว แต่แบบไงไม่รู้อะ รางวัลดูไก่กา แถมจัดซะไกลถึงซองนัม... อิป้าๆก็แหกขี้ตาออกจากบ้าน รถไฟเที่ยวแรกเหมือนเดิม เพราะงานนี้มีที่ให้คาอาเข้าแค่ร้อยที่ ไปถึงหน้าโอเปร่าเฮ้าส์(สถานที่จัดงาน)ตอน7โมง... ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์แฟนคลับอยู่เลย พะยามเดินหาจนทั่วแล้วก็ไม่เห็น... แถมอากาศหนาวเป็นที่โล่งแจ้ง ตรูจะตายมั้ย T^T สุดท้าย กว่าจะมีมนุษย์คาอาโผล่เพิ่มมาก็นู่น9โมง... จากที่เล่ามาก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะได้คิวอะไร ไปกันสามชีวิตก็เรียงกัน 1 2 และ3 สมใจอยากมั้ยนั่น... ความลำบากอีกอย่าง คือไม่มีอะไรกิน มีแค่ร้านขายฮอทด็อก ขายน้ำขายหนมอยู่แค่นั้น... เริ่มให้เข้างานตอน5โมงกว่าๆ งานข้างในเริ่มไปแล้ว แต่เดะๆยังไม่เดินพรมแดง คือไม่รู้ทำไมเดินกันช้ามาก อิป้านี่ก็นั่งรอเง็ก ดาราผ่านไปแล้วสองสามคน ไม่ถึงเดะๆซักที จนสุดท้ายขี้เกียจรอ เลยเข้างานไปก่อน... การไม่รอดูเดินพรมแดงคืออีกหนึ่งสาเหตุ ไม่งั้นคงจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าคิมแจไม่มา(ไม่รู้ว่ามันจะเป็นข้อดีหรือข้อเสีย ถ้าได้รู้ก่อน) งานก็เริ่มแจกรางวัลไป มีลุงป้ามากมายมาผลัดกันร้องเพลง ไม่รู้จักทั้งนั้น งานคนแก่อะไรเนี่ย T^T กว่าเดะๆจะออกมา นู่นนนนนน รางวัลรองสุดท้าย จริงๆระหว่างนั่งรอคิดอยู่หลายเรื่องเหมือนกันนะ แบบก็จิ้นไปว่าวันนี้ได้นั่งที่ดี อยู่ใกล้ เด๋วถ่ายรูปออกมาจะต้องดีแน่ๆ จะมีรูปคิมแจเพิ่มขึ้นในคอลเลคชั่นอีกแล้ว อีกใจก็แบบคิมแจจะมามั้ย มันมีลางแปลกๆยังไงไม่รู้ แต่ก็ยังไม่คิดอะไรมาก คิดว่ายังไงก็น่าจะมาได้... สุดท้ายตั้งกล้องถ่ายอย่างดิบดี เดินออกมาครบสี่คนแล้วจบ ไม่มีแจ T^T พระเจ้า ให้อารมเซร็งขึ้นมาเด๋วนั้นเลยเหอะ ถ่ายรูปไปเซร็งไป เหี่ยวเลยงานนี้... ตรูทรมานต้านหนาวตื่นเช้ามาทำไมเนี่ย มาแล้วไม่มีคิมแจ T^T สลด

มาเป็นกลุ่มแรก เลยต้องตั้งตนเป็นตึ๊ง

ประเด็นที่บอกว่าอยากบ่น คือไม่ชอบเวลาอยู่ไม่ครบสี่คนอะ ไม่ว่าจะขาดใครก็ตาม เพราะน้อยมากที่จะเห็นแบบแยกกันทำงาน นอกจากป่วยจริงๆ... คือก็เข้าใจแหละว่าคิมแจเร่งถ่ายหนัง เด๋วโปรโมตwrong numberแล้วจะไม่มีเวลาถ่าย ช่วงนี้ว่างๆเร่งได้ก็ต้องเร่งไปก่อน... ไม่ได้แบบโทษคิมแจหรืออะไร ดีใจซะมากกว่าที่คิมแจได้ลองงานใหม่ๆ(ถึงจะหวั่นอยู่ว่าจะเล่นแข็งทื่อ)... แต่แบบบางทีมันมีอารมวูบๆรู้สึกขึ้นมาเอง เหมือนพอคิมแจไปเล่นหนัง แล้วดูห่างเราออกไปอีกสเตปอะ หรือแบบเวลาออกงานแล้วเห็นคิมแจมา มันกลายเป็นอารมที่เปลี่ยนไป ประมานว่าแจมาด้วยอะ แจมาจริงๆ T^T นี่ตรูกะลังรู้สึกอะไรอยู่ สับสน... งานไหนไม่มีเพอฟอม ต้องหวั่นใจรอไว้เลยว่าแจจะมามั้ย เฮ่อ~ ช่วงนี้ถอนหายใจถี่ยิ่งกว่าหายใจปกติอีก

ได้ดูคลิป(แอบ)แจในกองถ่าย นั่นแกรแต่งชุดอะไร เป็นตัวแกรมากๆ ใส่บู๊ทด้วย... ฮาอันที่ช่างแต่งหน้าทำผมอยู่ ทำๆเสร็จต้องขอกระจกดู แล้วไปจับผมเองอีก ช่างเลยต้องจัดให้ใหม่... คือถ้าเค้าให้แกรทำผมเอง คงไม่ต้องจ้างช่างหรอกนะ แล้วไปกองได้ไม่ทันไร สนิทกับทีมงานเร็วเชียว มีไปแตะหน้าเค้าอีก นั่นชะนีนะ ถึงจะเป็นทีมงานก็เถอะ -"- ท้ายสุดฝากถึงพี่แว่นคนใหม่ ที่ดูแลคิมแจช่วงถ่ายทำหนัง ช่วยเรียนรู้งานให้มากกว่านี้หน่อยฮับ ดูแลคิมแจให้มากนิดนึง ตั้งแต่หนามบินแล้ว เดินนำแจ ปล่อยแจสู้ชีวิตหนีแฟนด้วยตัวเอง(ทั้งๆที่ปกติหนามบินทำตัวปวกเปียกจะตาย) จนล่าสุดหน้าร้าน... ปล่อยแจเปิดประตูขึ้นรถเอง กว่าจะเอาตัวเข้ารถได้ โดนลูบคลำไปแล้วนับไม่ถ้วน T^T ฝากดูแลคิมแจด้วยฮับ


----------------------------------------------------------------


กลับมาสู่โหมด ณ ปัจจุบัน

เช้าวันที่14 เดะๆบินไปปองเพื่อขึ้นงานตอนสี่ทุ่มของnhk... ก็ตื่นกันแต่เช้า เดินงึมๆขึ้นรถไฟไปหนามบิน วันนี้คนไม่เยอะมาก อาจจะเพราะวันธรรมดาและยังเช้าอยู่ รถมาถึงหนามบินเวลาเดิม หมีกับมิกนำลงรถกันมาก่อน คิมแจชักช้าไม่รู้ทำอะไรอยู่กว่าจะลงจากรถได้ พอช่วงเดินชีก็วุ่นวายกับหูฟังในกระเป๋า หยิบออ
กมาจะเปลี่ยน ล้วงเอาไอพอดจากกระเป๋ากางเกงอีก ก้มหน้าก้มตาวุ่นวายอยู่นั่น สายไอพอดก็พันกับสร้อยคล้องกางเกง -"- เลยเอาแต่ก้มหน้า แล้ววันนี้ไม่รู้จะเดินเร็วกันไปไหน ตอนเช็คตม.พนักงานก็ช่วยกัน เดินกันผ่านวื๊บๆไปเลยอะ ถ่ายรูปไม่ทัน T^T






กลับมาบ้าน หาข้าวกิน ตกเย็นมีนัดกันที่ยงซาน แก๊งป้าสี่คน(นำทีมโดยเจ๊ เค้า ชู่ว์ และเอมมี่) จะไปดูหนังกัน ฮิ้ว~~ เรื่องที่เพิ่งเข้าสดๆร้อนๆ มีหรือสายเลือดวายอย่างเราๆจะพลาด... The Antique ดูไปก็งี๊ดง๊าดไป หนังมันก็ไม่ได้แบบมีฉากเลิฟซีนหวือหวาอะไรมาก แต่เรื่องราวความรักในหนังเรื่องนี้ก็เป็นผู้ชายกับผู้ชายอะนะ พระเอกก็มาในมาดเซอร์ได้ใจ(ชายชิน งี๊ดดดด) ส่วนนายเอกก็ชอบอยู่แล้วเป็นทุนเดิม เรื่องนี้แสดงได้สมบทบาทมาก หน้าตาออกแนวเซะซี่นิดๆ บวกกับท่าทางและการแต่งตัว ชนะเลิศเหอะ(ตอนดูแอบเห็นหน้าคิมแจลอยมาเป็นระยะๆ555) จริงๆระหว่างดูอิป้าปวดท้องแหละ สงสัยกินผิดสำแดงไปหน่อย แล้วก็นั่งทนอยู่นาน กัวพลาดชอตสำคัญตอนออกไปเข้าห้องน้ำ555

แอบกดถ่ายมาตอนอยู่ในโรง เสียวโดนจับอยู่เหมือนกัน555


หนมโปรดที่ชอบกินอีกอย่าง เป็นแป้งๆแล้วมีไข่อยู่ด้านบน... อะไรก็ได้เกี่ยวกับไข่ ชอบกินหมด อาหย่อยยยย



คืนนี้เอสเอมประกาศเรื่องงานmkmf กว่าจะกลับมาถึงบ้านได้อ่านกันก็ประมาณ5ทุ่ม ชู่ว์ตัดสินใจออกจากบ้านไป ในขณะที่อิป้าตัดสินใจ(หลังจากที่คิดไม่ตกมาหลายที)ว่าจะเลือกไปดูmusicore แล้วค่อยตามไปงานmkmfทีหลัง จะหมู่หรือจ่าค่อยไปวัดดวงกันหน้างาน เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหวจริงๆกับการไปนอนค้างนอกสถานที่ในสภาพอากาศที่หนาวแบบนี้ และอีกเหตุผลคืออยากดูเพอฟอมเพลงผิดเบอร์เวทีแรกด้วย... เล่าก่อนเล็กน้อยว่า งานmkmfเนี่ย วิธีหาบัตรมันก็ค่อนข้างลำบากอยู่พอตัว ไอ้จะไปลุ้นบัตรในเวบกะเค้าก็ทำไม่ได้ เนื่องด้วยเราไม่ใช่ประชากรของประเทศเค้าที่มีไอดีไว้ให้ใช้ มีคนเสนอขายบัตรราคาแสนห้า ก็ตัดใจซื้อไม่ลง อยากจะลองพะยามขวนขวายหาบัตรดูเองก่อน... ท้ายสุด ตอนตีหนึ่งกว่า เอมมี่ก็ส่งเสียงตามสายมา พะยามชักชวนให้ไปไลน์ด้วยกัน คุยกันกับเจ๊ เป็นอันตกลงว่าเราจะขอนอนกันก่อนซักงีบ(อิป้ากินยาแก้หวัดไป กะลังมรึนได้ที่) สองแม่แจเลยออกจากบ้านไปตอนตีสี่ครึ่ง ก็ทนสภาพหนาวกันไป (ระหว่างรอเจอคิมแจวุ๊คด้วย นายเอกในเรื่องข้างบนนั่นอะ งี๊ดมากตอนเดินผ่าน แฟนๆก็วิ่งตามเรียกอปป้าอปป้า แต่งตัวแนวได้อีก ชอบ เป็นคนไม่หล่อนะแต่มีสไตล์) กว่าซัพพอตเตอร์ของเอสเอมจะมา ราวๆ10โมงก็ถึงเวลาจัดการกับคิวใหม่ ตัดคนหาย ตัดคนไม่คาอา เต๊งไปมา ได้คิวที่38 อยู่ใน80ถือว่ารอด(เอสเอมจะเอาเข้า80คน) ระหว่างรอเข้างานก็มีวุ่นวายกันเล็กน้อย จากที่บอกไว้ว่าจะพาเข้าไปตั้งแต่งานเริ่มได้ดูครบสี่ช่วง เป็นอันต้องเข้าไปตั้งแต่ช่วงสองแทน เนื่องด้วยเราจะได้เข้าไปยืนในหลุม(มี8หลุม) แต่หลุมไม่พอสำหรับโควต้าทุกแฟน เลยต้องรอให้แฟนชายนี่ออกมาก่อน แล้วเราจะได้เข้าไปแทน มีการโวยกันเล็กน้อยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้555 กว่าจะได้เข้าฮอลก็สองทุ่มพอดี ช่วงพักเบรกหลังช่วงแรก มีการนัดแนะด้วยว่า ตอนเดินเข้าไปต้องผ่านที่นั่งศิลปิน ห้ามกี๊ด... พอเดินเข้าไป เอิ่ม ผ่านจริงๆ แต่ไม่เห็นมีศิลปินนั่งอยู่เลย -"- หลุมที่ได้เข้าไปอยู่ ถ้าหันหน้าหาตรงที่ศิลปินนั่ง จะอยู่หน้าศิลปินด้านซ้าย(สังเกตจากรูปที่ถ่ายมาได้) หลุมนึงมีบุคลากรอยู่50ชีวิต นับว่าโชคดีมากที่ได้อยู่ตรงนี้ เห็นทั้งตอนนั่ง เห็นทั้งตอนเพอฟอม T^T ใกล้กว่าทุกที่นั่งในฮอล ดีจายยยย



เปิดช่วงสองด้วยวันเดิลเกิร์ล ขึ้นโชว์พร้อมกับ2pm น้องคุณก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย(ก็เค้าค่ายเดียวกันหนิ-"-) แอบโบกไม้โบกมือให้น้องคุณตอนมานั่งแล้ว น้องก็ยิ้มๆพยักหน้าให้ คืออิป้าก็พะยามแบบทำปากเรียก 'น้องคุณ' ให้น้องอ่านปากแล้วจะได้รู้ว่าเป็นคนไทย... ต่อด้วยบิ๊กแบงกับเฮียวริ อิป้านี่ตะโกนกี๊ดๆพี่ท๊อปอยู่555 แล้วก็น่าจะเป็นepik highมั้ย?? จำลำดับไม่ค่อยได้ พี่tabloกรีดอายด้วยอะ โฮกกกกกกกก หน้าบ้านๆกลายเป็นดูดีขึ้นมาเลย อิป้าก็กี๊ดสติแตกเช่นเคย แถมชูผ้าคำว่าเซะซี่ให้ด้วย แล้วพี่tabloก็ทำเอาไหล เพราะหันมาชี้ผ้าสองที ตายสนิท... จริงๆก็มีแจกรางวัลขั้นโชว์แต่ละโชว์ด้วย แล้วรู้สึกชอบงานนี้อย่าง คือทุกศิลปินเตรียมอะไรพิเศษๆมาเพื่องานนี้จริงๆ มันดูยิ่งใหญ่ไปหมด... อย่าสงสัยว่าทำไมอิป้าเอาแต่กรี๊ดคนอื่นในขณะที่คิมแจนั่งอยู่ตรงนั้น คือคิมแจนั่งได้น่าเบื่อมาก หน้าแบบว่าอารมเดิมตลอดๆ จะนิ่งไปไหน ที่สำคัญ อิป้าไม่ได้ถ่ายรูปด้วยแหละ เลยไม่ต้องพุ่งเป้าไปที่คิมแจอยู่ตลอด และเหตุผลที่ไม่ได้ถ่ายรูปคือ ลืมใส่เมมมา กล้องหนะเอามา แต่ไม่มีเมม เลยถ่ายไม่ได้ -"- อะบาทได้อีกมั้ยชีวิตตรู

เปิดช่วงสามมาเป็นดงบัง ฮิ้วววว~~ เกิดอาการมรึนงงเล็กน้อย เพราะมีหลายเวทีเกิน อิมิกเปิดตัวคนแรก ที่เวทีใกล้ตัวสุดด้านขวา(ตอนนี้หันหน้าไปตรงเวทีกลาง) ต่อด้วยหมีเวทีด้านซ้ายไกลออกไปหน่อย ตามด้วยจุนซูเวทีตรงข้ามไกลสุด ส่วนคิมแจโผล่มาจากเวทีขวาถัดเวทีอิมิกไปมากับเพลงเส้นม่วง เต้นตั้งใจนิดนึงคิมแจจจจ แต่เพลงนี้เหมาะกะมันนะ ท่าย้วยๆเอวนั่นใช่เลย ปิดท้ายด้วยชิมมินกลับรูตรงกลางที่ใกล้ที่สุด... ต่อด้วยเพลงเบอร์ผิด เป็นครั้งแรกที่ได้ดูกับตา(หลังจากต้องทิ้งmusicoreเมื่อเช้าไป) คิมแจก็เต้นไปแอบยิ้มขำตัวเองไป มันฮา555 จนถึงท่อนก่อนแร๊พ เห็นตั้งใจปลดกระดุมก็ยิ่งขำ แต่แอบขัดใจนิดหน่อยที่ท่อนแร๊พของคิมแจไม่หวือหวา ช่วยแร๊พด้วยใบหน้าที่มันโย่วๆกว่านี้ได้มั้ย?? ต่อด้วยmirotic remix เก็บรายละเอียดไม่ทันเลย ทำไรกันไปไม่รู้จำไม่ได้... จริงๆช่วงที่น้องเริ่มเพอฟอมอะ อยู่ดีๆสี่ป้ามารวมตัวกันได้ไงไม่รู้(ช่วงอื่นๆก็วิ่งเล่นในหลุมไป) อิป้ากะเอมมี่ยืนเกาะรั้วเหล็กอยู่ด้านหน้า เจ๊กะชู่ว์อยู่หลังอิป้ากับเอมมี่อีกที... แล้วที่ฮาคือวันนี้เหมือนได้ปลดปล่อย กี๊ดกันไร้สติมากกกกก คือมันทั้งใกล้ทั้งโฮก เลยไม่รู้จะเอาสติไปไว้ไหนดี แบบชูผ้าไปกี๊ดไปเขย่ารั้วเหล็กไป ยิ่งชอตท้ายๆของเพลงมิโร ที่คิมแจต้องร้อง เย๊เย~ หันมาทางนี้พอดี โอยยยย เปิดอกซะกว้างเห็นหน่มน๊มจมปูชัดสองข้าง สี่ป้าโหยหวนราวถูกน้ำร้อนราด ส่วนจุนซูนี่ก็ทำเอาอิป้าโหยหวน จะเอาอะร๊ายยยย เต้นไปจ้องไป อยากได้อะร๊ายยยย... จบเพอฟอมน้องไป เหนื่อยยิ่งกว่าไปออกรบ(แล้วแกรเคยออกรบเร๊อะ??)...

ช่วงที่เรนเพอฟอม(ไม่แน่ใจว่าช่วงสามหรือช่วงสี่) ไม่เป็นอันได้ดูเรน เพราะเดะๆย้ายมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงหน้า(ถ้าได้ดูภาพรวมจะเห็นว่าที่นั่งศิลปินมีสองฝั่ง) แถมจัดที่นั่งไงกันไม่รู้ นั่งเรียงกันห้าคนไม่ได้ คิมแจเลยต้องมานั่งโดดเดี่ยวอยู่แถวหน้าคนเดียว มีข้างๆเป็นukiss แล้วชีก็นั่งหน้านิ่งทำสวยไป คือตอนใส่ชุดดำหน้าโทรมเหียก พอขึ้นเพอฟอม แต่งหน้าใหม่ กรีดอายซะหวานสวย... พอยิ่งมาอยู่ใกล้เลยยิ่งตั้งใจดู แต่ดันพลาดชอตสำคัญยุนแจ ไม่รู้มัวไปมองอะไรอยู่ หันมาอีกทีป้าๆรอบตัวโฮกกันอยู่ ไรกันเนี่ยยยยยยย เจ๊บอกว่าพอคนข้างๆหมีลุกไป หมีเลยสะกิดๆซุบซิบกับคิมแจ แล้วคิมแจก็ลุกย้ายที่นั่งมานั่งข้างหมี(หมีนั่งแถวสอง) แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า หมีเนี่ยคว้ามือแจมาจับตั้งแต่ลุกจนมานั่ง คือแจเดินเองเป็นน้า >///< อร๊าย~ (ทำไมไม่มีใครถ่ายได้เลยเนี่ย ไม่เห็นซักกะแฟนแคม)

เข้าสู่ช่วงสุดท้ายกับรางวัลdaesang ตอนนี้แอบคว้ากล้องเจ๊มาถ่าย(อยู่ในโหมดเสียใจ อยากถ่ายรูป แต่กล้องตัวเองถ่ายไม่ได้ T^T) เลยได้เห็นทุกอิริยาบทของคิมแจ... ปกติแล้วถ้าไม่ได้ถ่ายรูป อิป้านี่ก็จะมองไปเรื่อย อย่างเช่นวันนี้ พอไม่มีกล้องในมือ ก็หันไปกี๊ดท๊อป หันไปกี๊ดพี่ทาโบล่ แต่พอได้ยกกล้อง สายตามันเลยได้จับจ้องแต่คิมแจ... ได้เห็นได้รับรู้ตั้งแต่ตอนลุ้นรางวัล ว่าเครียดแค่ไหน เห็นสายตาและสีหน้าตอนที่รู้ว่าพลาดรางวัล จนถึงสีหน้าแสดงความดีใจที่ได้รางวัล... มันเป็นช่วงที่ลุ้นมากๆเลยนะ คือตอนที่พลาดรางวัลแรกแล้วเห็นหน้าเดะๆ ใจมันแป้วเลย มองหน้าคิมแจ แล้วหันไปดูหน้าน้องคนอื่นๆ รู้เลยว่ามันคืออะไร และพอพลาดรางวัลที่สอง ยิ่งรู้มากขึ้นไปอีก แล้วไงหละ หันไปมองหน้ากัน ปล่อยโฮกันซะงั้น สี่ป้าร้องไห้กันระงม คนรอบตัวในหลุมก็ร้องกัน สงสารน้องก็สงสาร ยิ่งเห็นสีหน้าผิดหวังแบบนั้นยิ่งต่อมแตก... พอประกาศรางวัลสุดท้ายแล้วได้ ปล่อยโฮกันหนักกว่าเดิม หันมากอดกันประหนึ่งว่าได้รางวัลกันเอง พอหันไปเห็นชิมมินร้องไห้แบบปล่อยโฮ อิป้าเลยยิ่งร้องใหญ่ รูปก็ต้องถ่าย ร้องไห้ก็ยังร้องอยู่ เลยไม่รู้ว่าภาพชัดมั้ย เพราะตอนถ่ายมันพร่ามัวไปหมด... จริงๆเหมือนจะขำ เพราะพอถ่ายๆแล้วเอากล้องลง หันมาเจอหน้ากันเองก็แบบ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ แล้วกลับไปยกกล้องถ่ายต่อ... 

ถึงเรื่องร้องไห้มันอาจจะเป็นประเด็นฮอตสำหรับตอนนี้ ให้บอกจริงๆ ขนาดอยู่ในงานเองยังตอบไม่