นอนพักเต็มอิ่ม มีแรงมาอัพ... แต่ยังปวดขาอยู่มาก แบบปวดฝ่าเท้าซ้าย ปวดหลัง ปวดไหล่ซ้าย ปวดแขนขวา โฮฮฮฮฮฮ มันไม่ใช่แค่เมื่อยแล้ว มันเป็นแบบปวด เหมือนไปวิ่งชนอะไรแรงๆมา รู้สึกแบบช้ำๆอยู่ข้างใน T^T ยังคงบ่นได้ทุกรอบที่อัพ...


เด๋วนี้มาอัพที สามงาน... ไม่ได้ตั้งใจ แต่มันมีช่วงเวลาพอดี... รู้สึกเหมือนไม่มีเวลาเลย รายการอะไรที่ออกอากาศก็ไม่ได้ดู คำแปลบทสัมภาดอะไรก็ไม่ได้อ่าน... มองหน้ากันสามคน แบบทำไมเราไม่มีเวลากันเลย... นี่ยังบ่นอะไรอยู่ -"-


หลังจากได้นอนเต็มอิ่มกับคืนหลังเสร็จงานมิวแบ๊ง... ก็เตรียมตัวออกไปงานเอเชียซอง ไปกันแบบไม่รีบ งึมๆกันไป... ถึงที่งานก็ขอไปเอาบัตรที่แอพพลายไว้หน่อย ปรากดว่าเกิดเหตุการวีนกันขึ้น... เพราะเจ้าหน้าที่บอกว่าหาชื่อเราไม่เจอ เพราะฉะนั้นให้บัตรวีไอพีไม่ได้ ต้องเอาบัตรนั่งสแตนไปแทน โอยยยยย น้องชู่ว์แกรปรี๊ดแตก555... ได้ข่าวว่าได้รับเมลตอบกลับ แถมชื่อก็ขึ้นในเวบมันแล้วด้วย อย่างงี้ไม่รับผิดชอบเห็นๆ... วีนกันไปวีนกันมา ล่อจะขอคอมเพลนกับทางผู้จัด ขอตัวเป้งๆจะได้คอมเพลนให้มันถึงๆ บอกมาได้ว่าคงเป็นความผิดพลาดจากทางผู้จัดเอง ขอโทษด้วย แต่รับผิดชอบไม่ได้ ให้ได้แค่นี้ ห่อย... ยังวีนได้ไม่ทันเต็มที่ สรุปเหมือนจะมีคนอีกจำนวนนึงเหมือนกันที่ชื่อไม่มี... ก็เป็นอันว่าจบไป วีนไปเพราะรู้สึกว่าระบบจัดการอะไรไม่ดี งานก็ใหญ่ซะขนาดนี้ จริงๆบัตรมีกันอยู่แล้วแหละ กะจะแอพพลายดูว่าได้ที่ตรงไหน ดันมาเจอเรื่องซะได้ เซรงไปเลย...

เข้าไปถึงในงาน ก็มีพวกศิลปินที่ขึ้นในคืนeveมาขึ้นโชว์ก่อนงานเริ่มกัน เลยได้ดูน้องเป็กร้องด้วย เสียงกรี๊ดดังทีเดียว ร้องเพราะและเต้นสวย ^ ^  เปิดงาน6โมงตรงด้วยการแสดงประจำชาติเกาหลี ต่อด้วยศิลปินกลุ่มแรกคือSS501 แล้วตามด้วยใครอีก จำลำดับไม่ได้ หลายประเทศอยู่ มีชายนี่ ชะนีน้อย ฟาเรนไฮด์ และอื่นๆ ส่วนน้องไอซ์ก็มีร้องท่อนเกาหลีด้วย ได้รับเสียงกรี๊ดจากเด็กไชเท้าเช่นกัน เห็นชวนกันเต้นท่าจั๊ดจาดาดั๊ดด้วย ฮา......

กว่าเดะๆเราจะขึ้นก็นู่น วงสุดท้ายปิดงาน เปิดมาด้วยเพลงLove in the ice หาไม่เจอเหอะ ร้องไปได้สองท่อนแล้วถึงเพิ่งโผล่ขึ้นมา แต่อยู่บนแท่นด้านบน... อิป้านี่ยิงรูปจนน้ำตาข้างซ้ายไหลพราก(นึกว่าซึ้ง แต่จริงๆหลับตาซ้ายนานเกินไปจนแสบตาไปหมด)... ถ่ายไปงึมๆ ยิงมาทุกคน แต่ออกแนวน่าเบื่อ เพราะยืนร้องเฉยๆ... ต่อด้วยเพลงHey! เพลงนี้ยังชอบท่าเต้นอยู่ เริ่มจับจุดถูก แบบช่วงนี้ต้องถอยซูมนะ เก็บให้ได้ครบ5คนอะไรอย่างงี้... แล้วก็พักทักทายแฟน งึมงำๆฟังไม่ค่อยออก มารู้เรื่องตอนได้ยินหมีพูดว่า มีเวกุกมาดูกันด้วย งั้นทักทายภาษาอื่นกันหน่อย... หมีเป็นคนนำตลอด เริ่มด้วย Hi! Everyone We are TVXQ!... ต่อด้วยแทกุก หมีนำกับจุนซู 'สวัสดีครับ วีอาร์ดงบังชินกิครับ' เอิ่ม ใช้วีอาร์แต่ลงท้ายด้วยครับ พูดกันดูงงๆทั้งคนนำและคนตาม ฮา555... ก่อนจะปิดท้ายด้วยเพลงมิโรติก กับท่าเต้นน่ารักๆตอนเริ่ม... จบไปสามเพลง ก็เข้าสู่ช่วงท้ายของงาน มอบรางวัลให้กับศิลปินที่มาในวันนี้... ก็มีน้องฮันบกเดินถือรางวัลกันไป ส่วนเดะๆเราก็มองกันไป สนใจกันใหญ่ เพราะตัวเองรับรางวัลเป็นวงสุดท้าย... งานนี้ชอตยูซูเยอะมาก ไม่เห็นยุนแจเลย ลุ้นแทบตาย(เพราะมีทุกปี) ถ่ายมาหมดสองเมม 6กิ๊ก เหะเหะ... กดชัตเตอร์ค้างจนกล้องขึ้นbusyตลอด ไอชอตที่อยากถ่ายดันถ่ายไม่ได้เพราะบีซี่เนี่ยแหละ ถ้าชัตเตอร์เค้าพัง จะโทษคิมแจจริงๆด้วย T^T งานนี้แฟนๆแอบเรียบร้อยผิดปกติ นั่งกันอยู่ดีจนร้องจบสามเพลง แล้วค่อยเริ่มมาสติแตกตอนมอบรางวัล ย้ายตัวไปด้านหน้ากันใหญ่ เหยิบได้อีกแถวก็เอา ส่วนอิป้าก็ขึ้นเก้าอี้ แล้วปีนไปด้านหน้าด้วย555 แถมสับสน อยากถ่ายรูปก็อยาก อยากชูผ้าก็อยาก... สรุปก็ได้ชูแหละ เด๋วคิมแจมันจะไม่รู้ว่าเรามา... เอาให้พอเห็นแล้วกลับมาถ่ายรุปต่อ เอิ๊กกกกกกก...


ทำรูปใหม่มาแอบแปะในนี้เล็กน้อย ถ่ายมาเยอะ แปะไปไม่ถึง10ปูเซง ไปตามดูกันในอีเว้นท์เน่อ











เสร็จงานเอเชียซอง ก็ไม่ได้กลับบ้าน ไปที่อินกิต่อเลย หละลิโลกันเล็กน้อย ถึงที่อินกิเกือบๆเที่ยงคืน ตกใจกับคนที่มา น้อยจัง T^T อุตส่ามาไลน์ข้ามคืนเพราะคิดว่าคนจะเยอะ เห็นเป็นวันหยุด... ปรากดว่าน้อยอย่างไม่น่าเชื่อ วันนี้อากาศไม่ค่อยหนาว ได้ทำเลดีด้วย มีหัวเตียง555 ก็นึกว่าจะนอนได้อย่างเต็มอิ่ม ปรากด นอนไม่หลับ หลังเชคชื่อรอบตีสามแล้วนอนไม่ได้เลย อากาศมันแอบหนาวขึ้นนิดนึง แต่พื้นมันแข็งๆอะ แล้วร่างกายมันคงสะสม ขยับตัวทีเจ็บกระดูกที แถมมียุง ไม่รู้มาจากไหนกันมากมาย T^T สุดท้ายหลังเชคชื่อรอบ6โมง แดดเริ่มมา เลยหลับกันสนิท ค่อยยังชั่วหน่อย... ราวๆ10โมง เหล่าน้องซัพพอตเตอร์ก็มา(เด๋วนี้จำหน้ากันได้แล้ว -"- ไม่ดีเลย) จัดคิวกันใหม่ ให้สิทคาอาก่อนเหมือนเดิม คิวเลยร่นไปอยู่ที่20 ใกล้ขึ้นไปเรื่อยๆ(ยังรอวันได้เลขตัวเดียวอยู่นะ555)... นัดกันอีกทีตอนเที่ยง และเข้าสตูตอนบ่ายโมง ดูseeyaอัดก่อน ต่อด้วยดงบัง... วันนี้นั่งแถวสองเหอะ โฮกกกกกก ทิตที่แล้วอยู่แถวห้าว่าใกล้แล้ว วันนี้มาแถวสอง(แถวหนึ่งก็ยังเป็นความใฝ่ฝันอยู่555) เดะๆอัดเพลงมิโรติก ซ้อมหนึ่งรอบเหมือนเคย เต้นกันย๊องแย๊งน่ารัก อย่างท่ากระดกเนี่ย เวลากระดกน้อยๆแล้วมันดูน่ารักไงไม่รู้ >///< พักกันแป๊บนึง เช็ดหน้าเช็ดตา เหมือนเม้าท์กับแดนเซอเรื่องสเตปการเต้น มีมิกกับแจออกมายืนเม้าท์อยู่ข้างเวที ขนาดปิดไฟยังเห็นวิ๊งๆตรงหน้าไล่ลงไปถึงช่วงตัวตรงกลาง(แจใส่เสื้อไม่ติดกระดุมอะ)... ส่วนอิป้าก็ยังไม่ละทิ้งนะ ชูผ้าตลอด แล้วก็รู้ว่าคิมแจเห็นอยู่... ออกมาอัดจริง แต่ได้ไปเกือบจะจบเพลงและ ฟิ้วววว~ ไม่ผ่าน ต้องเอาใหม่... รอบนี้รออัดรอบสุดท้ายนาน เพราะไวเลสมิกมีปัญหา ต้องขอบคุณอิมิกเลยนะเนี่ย... ระหว่างอัดเนี่ย ปกติเด็กไชเท้าชอบตะโกนกัน แฟนคิมแจก็จะออกแนวน่ากัวรุนแรงหน่อยจากที่เจอๆมา จะมีพวกตัวใหญ่ๆ ตะโกนแบบรุนแรงๆ โวยวาย... แล้วก็ตะโกนกันไม่หยุด เพราะจะเป็นช่วงแบบรออัด จะตะโกนเล่นคุยเล่นกันได้... แล้ววันนี้คิมแจกับมิกก็หัวเราะเล่นกันใส่ไมค์ ส่วนหมีก็จะทำหน้าดุไปไหน กัว มองแบบหน้าเชิดเนี่ย ต้องการอะไร กัวจริงๆนะ...

เนื่องด้วยเห็นไชเท้ามันตะโกนกันทุกรอบ วันนี้อิป้าเอาอีก... ความใฝ่ฝันหนึ่งอย่างคือ เรียกแจจุงอปป้า วันนี้เอาเลย 'แจจุงอปป้า' เรียกไปหลายที(แต่ยังไม่ใช่ความฝันสูงสุดนะ เพราะจริงๆอยากเรียกแบบใกล้ๆเวลาเจอกัน555 เอาให้ช๊อคไปเลย ว่าอิป้านี่แก่มาเรียกตรูอปป้า)... ความอุตริยังไม่หมด ตะโกนอีก 'รักแจจุง รักแจจุง' เอิ่ม -"- ไม่รู้ทำไปได้ไง ตะโกนดังด้วยแถมอาศัยช่วงเวลาที่คนเงียบอีก... ตบท้ายด้วย 'เผามิกกี้' แบบลดเสียงเบาลงมาหน่อย วุ้ย!!อาย >///< ทำไปได้...

ขอเม้าท์คิมแจหน่อย ช่วงนี้อย่างฮาเหอะ เค้ากะเจ๊ขำมันได้ทุกรอบที่เจอกัน... คือปกติเนี่ย จะรู้สึกว่าชอบอยู่ด้านซ้ายถ้าเลือกได้ เพราะเพลงมิโรติกเนี่ย แจอยู่ซ้ายซะ80ปูเซง แต่วันนี้ที่อัดอินกิได้นั่งเยื้องไปขวานิดนึง... แล้วเลยชูผ้ากะเจ๊คนละคำ อิป้าชูเซะซี่ เจ๊ชูฮีโร่ พอต่อกันแล้วได้พอดี(ปกติสองคนชูฮีโร่เหมือนกัน ผ้ามันใหญ่ เลือกชูได้แค่คำเดียว -"-) แล้วตอนอัดเพลงรอบสองอะ... ท่อนที่อิแจจะต้องมาเต้นด้านขวา... มันเป็นช่องว่างพอดีกับคำว่าเซะซี่ คือไงก็ต้องเห็น เพราะมุมที่ยืนเวลาเพอฟอมมันต้องมองตรงมาทางนี้อยู่แล้ว แต่พอมันเห็นเซะซี่ปุ๊บ มันหลุดเก๊กแล้วขำ ฮามากเหอะ... พอถึงรอบสุดท้ายเลยแบบมองมาตาลอยๆอะ ไม่ยอมจับโฟกัส อิป้าสองคนนี่ก็นั่งขำกันไป แบบอย่าเผลอพลาดมองนะเว่ย เด๋วเก๊กหลุด... สรุปไปดูอิแจกี่รอบ ขำมันทุกรอบ... อัดเสร็จ แจหันมาโบกมือให้หนึ่งที ก่อนจะกลับเข้าไป >///< รักเจรงๆ


ช่วงเซตเวที ทำฉาก...


จบอินกิไปแบบเนือยๆ กลับบ้านมารอดูสด... สรุปร้องเพลงเดียว แอบงงอยู่ นึกว่าขึ้นสองเพลง... แถมไม่ได้รางวัลอีก แอบเสียใจ... พูดถึงเรื่องรางวัลเลยเถิดไปถึงความดังหน่อย จริงๆแอบเครียดกันมาอยู่ทุกวัน เพราะดูจากปริมาณแฟนที่มางานเมื่อเทียบกับอัลบั้มที่แล้วมันน้อยลงมากๆ... แล้วพอมาเห็นงานเอเชียซองที่ผ่านมา แบบเฮ่ย แฟนน้อยเกินไปมั้ย สแตนบล๊อคโควต้าของดงบังมันไม่เต็มอะ มันน้อยลงจริงๆนะ... พอมาถึงงานอินกิ ขนาดเอาแฟนที่มารอทั้งหมดเข้าสตูอัด ยังไม่เต็ม รอบเดียวยังไม่เต็ม T^T อิป้าๆพะยามหาข้อแก้ต่างอะไรมาลบล้างว่าดังน้อยลง แต่คุยกันกี่ที มันก็นะ รู้ๆกันอะ... เข้าใจง่ายๆไม่ต้องคิดอะไรเลย ว่าที่เกาหลี ดังน้อยลงแล้วจริงๆ... โทษใครไม่ได้อะนะ คงต้องโทษตัวเอง(และบอสัด) หายไปเป็นปีๆ ใครที่ไหนจะอยู่รอ แถมตลาดเพลงก็ไม่ใช่คนทั่วไปจะฟัง... เพราะงั้นเดะๆคงต้องทำใจและยอมรับมันให้ได้นะ ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ยังอยากจะอยู่กับแฟนเกาหรือไม่ หรือจะทิ้งกันไปถาวรเลย ก็ขอให้สู้ๆกันต่อไปเพื่อชีวิตที่ดีในสายงานนี้ อิป้าเอาใจช่วยอยู่แล้ว

เขียนเรื่องข้างบนแล้วทำให้ตัวเองรู้สึกเครียดเล็กน้อย กลับมาที่สถานการปัจจุบันดีกว่า...

หลังเสร็จอินกิที่ค่อดเหนื่อย ก็กลับบ้านกันแบบเนือยๆ ว่าจะนอนพักเต็มที่ แผ่หลาอยู่บ้าน เพราะสามวันต่อจากนี้ เดะๆจะไม่มีงาน แต่แล้ว... เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง เอสเอมประกาดงานวันจัน อัดรายการMy Favorite เอิ่ม -"- ให้ส่งชื่อไปตอน4ทุ่ม เอา200คน ใครส่งก่อนได้ก่อน... เป็นความเครียดอีกอย่าง 4ทุ่มเนี่ย นาฬิกาไม่ตรงกันจะทำยังไง จะรู้มั้ยว่าสี่ทุ่มเอสเอมเนี่ยคืออันไหน... ส่งกันไปแล้วก็ต้องรอผลวันรุ่งขึ้น ไม่ได้ซีเรียสไรมาก ได้ไม่ได้ก็แล้วแต่บุญจะมี...

ตื่นกันมาเที่ยงๆ นอนหลับเป็นตาย เวลาเหนื่อยมากๆเนี่ย หัวถึงหมอนปุ๊บหลับเลยเหอะ... เอสเอมแมสเสจมาบอกตอนบ่ายสอง ดีใจกันงิ้วง้าวว่าได้ด้วยวุ้ย แถมได้กันหมดสามคน... แต่พอไปถึงที่จัดงาน เอิ่ม -"- เมิงคระ ถ่ายกันหน้าตึกนี่เลยอะนะ เสียใจเล็กน้อย อยากได้งานแบบไพรเวทๆ มีแค่เรากะเดะๆ T^T แต่ยังถือว่าโชคดีเนื่องด้วยไปเร็ว เลยได้คิวแรกๆ... รอนานเช่นกัน ไปถึงสามโมง เค้านัดคิวห้าโมง เริ่มอัดสองทุ่มครึ่ง... เข้าใจแล้วว่าต่อให้เป็นงานที่คัดคนแล้ว ยังไงก็ยังต้องไปรอ... แล้วความเส้าซ้ำสองคือ ไอฉากที่จัดไว้หน้าตึก ดันให้เอมซีถ่ายแค่นั้น ส่วนตอนเดะๆมา อัดกันอยู่ในตึกที่มีกระจกกั้น เอาเข้าไป -"- เอสเอมพาตรูมาดูอะไร... ต้องการแบบใกล้ชิดๆหง้า... เดะๆมาถึง ไอข้างหลังเบียดมาอีก งานนี้ถ้าไม่ได้เป็นผู้หญิงแถวหน้านี่อดเลยนะ...

เริ่มอัดรายการตอนสองทุ่มครึ่ง ชื่อรายการก็บอกอยู่ ก็เลยถามคำถามเกี่ยวกับของชอบๆ ผู้หญิงที่ชอบ เวลาว่างชอบทำอะไร บลาบลาบลา ฟังไม่ออก... รู้สึกแฮปปี้กับรายการนี้และทนความลำบากในการยืนและถูกเบียด เพราะการอยู่แถวหน้าเนียแหละ โมเม้นท์มันเยอะจริงๆ... โชคดีอีกที่ว่าตรงที่ยืนตรงกับกระจกประตูพ