Live and Learn

posted on 02 Oct 2007 18:26 by superpororo in Ga-ri-ing

อะฮิ้ว... ยังคงร่าเริง555... และยุ่งหัวฟูเปนปกติ ทั้งงานที่ทำงาน และงานของเดะๆ... จบคอนรอบนี้ หน้าคงเหี่ยวโทรมสุดๆ ตอนนี้ก้อเริ่มโทรมแล้ว... นอนน้อยมาก... เลยคุยกันไว้ว่า หลังจบคอน จะไปเข้าคอสช่วยเหลือหน้ากัน... มะไหวจิงๆ... แบบวันไหนรุ้สึกว่าตัวเองกะลังจะเปนหวัด ต้องอัดยาแก้หวัดนำเลย ตบวิตามินเมดเป้งตามเข้าไปอีก... ชั้นจะตายก่อนถึงวันคอนมิเนี่ย...

ช่วงนี้เริ่มงงงวยกะตารางบินของเดะๆ... ไหนผุ้ใหย่บอกมาว่า หลังกลับเกาวันที่27 เดกๆจะอยุ่ยาว... ไหงตอนนี้บินไปบินมาเปนว่าเล่น... แต่ตารางงานเดะๆก้องี้แหละ เอาแน่เอานอนมะได้... อยุ่ดีๆจะมีงานผุดมา มันก้อมะแปลก... เลยบินกันประหนึ่งบินฟรีเลยทีเดียว... เริ่มตั้งแต่22(ที่เคยบอกไปแล้ว) เสดงานที่ปอง จับเครื่องบินไฟลท์พิเสดบินมาขึ้นงานAsia Song Fes.. และบินกลับไปขึ้นpremium liveที่ปองวันที่23... โผล่กลับมาเกาวันที่27... แล้ว30บินไปเจปองแบบมะรุ้อิโหน่อิเหน่... มะวานกลับเกามาอีกแระ... เด๋ววันที่4ก้อไปไทเป... 555ตรุเริ่มงง... ตามข่าวจนงง...

หนามบินมะวานหน้าตายิ้มแย้มกันทีเดียว สงสัยดีใจ ได้กลับเกา หุหุ (กลับมาหาน้องหมา เหรอ??? เหอเหอ)... เปนหนามบินมะกี่หนามบินที่เหนจุนซูยิ้ม เปนไปได้!!... เดินนำมาด้วยนุ้งมิน หน้าตานิ่งๆ หิ้วโน้ตบุ๊คกับกระเป๋าเตมสองมือ... ตามมาด้วย2Kim(ของเรา555) เดินเคียงกันมา.. อิแจใส่เสื้อกล้ามตัวโปรดตัวเดิม(สีดำขอบจมปู)กับเสื้อแขนยาวตัวโปรดอีกเช่นกันพร้อมกับเป๋าใบใหม่สีเทาขาว(มัยมะหิ้วน้องทองแล้วอ่า)... รอบนี้มะมุดหาเหรียญแฮะ... ตบท้ายด้วย 2U... หมียิ้มร่ามาเลยตามสไตล์หมี... เหนแล้วคิดถึงเหมือนกันเน้... ช่วงนี้รุปออกมาที ตื่นเต้นที... คือเหมือนสองอาทิตนี้มะมีงานให้เหนเปนตัวเปนตนด้วย พอรุปหนามบินออกมาทีไร แอบลุ้นตลอดว่าจะเปลี่ยนไปมั้ย... (แอบแคปรุปออกมาจากคลิปด้วย แต่มะรุ้เจ้าของไฟล์จะนุยาดมั้ย เหอเหอ... เด๋วลองหารุปจากเวบอื่นๆดูก่อน)


พรุ่งนี้เดกๆจะไปไทเปแล้ว ตรุยังนอยอยุ่(เลกน้อย) -"- คุยกะหมูปุกมะวาน ป้าแกรบอกว่า ถ้าแพลนเรายังไปไทเป อีกวันสองวันเราก้อจะได้บินแล้ว... เออนะ... อย่าพรืดไปจิ มันเส้า T-T ... ตอนนี้เลยได้แต่ฝากฝังคนที่ไปให้ดูแลลูกเผื่อด้วย โฮกกกกกกกกก... <<--- มันกะลังจะผ่านไป จายเยนๆเน้


เรื่อง.... ทั้งหลายของอิแจ ขอปิดประเดน มะอยากต่อความยาวสาวความยืด คน10คน คิด10แบบ คงจะทำให้ทุกคนพอใจมะได้... คิดกันเอาเองละกันเน้... ใครเข้าใจก้อเข้าใจ ใครมะเข้าใจก้อมะเข้าใจต่อไปละกัน... คิดมากไป ปวดหัวเน้ ^ ^


กลับมาต่อเรื่องพัดลม... จนป่านนี้ยังติดต่อเพื่อนมะได้เลย... เพื่อนในกลุ่มคนอื่นๆมะรับสายเรา รือจะทิ้งเราไปกันหมดแล้ว... เท่าที่รุ้คร่าวๆจากตอนเจอเพื่อนหน้าคอนคราวนั้น เหนเพื่อนว่าปกติจะไปขายอยุ่ตามหน้าคอนต่างๆ... แต่ยังไงจะพะยามติดต่อเพื่อนต่อไปเน้.. อดใจรอกันอีกนิด...

ภายในปีนี้คงมีไรให้ทำสนุกๆอีกเยอะ... มะวานอยุ่ดีๆก้อคิดไรแผลงๆสำหรับปลายปี และคาดว่า80ปูเซงจะทำจิงๆ... ถ้าได้ทำจิงจะบรรลุเป้าหมาย(เกือบจะ)สูงสุด555... แต่อาจจะถูกคนรอบข้างด่าว่าสิ้นคิด เอิ๊กกกกก (อินี่ยังคงกำกวมอยุ่... คนเค้าถึงเซรงแกรไง -"-)


ท้ายสุด... เราจะมาเล่นคำถามง่ายๆกัน... รักแจเพราะอะไร? (ถ้าใครชอบคนอื่น ก้อเปลี่ยนชื่อกันไปละกัน)... ตอบคำถามตัวเองกันนะ... ว่าถ้าเค้ามะได้เปนอะไรในแบบที่เราคิด เรายังจะรักเค้ามั้ย??

เราจะตอบคำถามของเราตรงนี้เลยเนี่ยแหละ...
เราชอบแจครั้งแรก เพราะเราเหนยุนแจ
เริ่มเปลี่ยนเปนความรัก หลังจากได้ทำความรุ้จักเดกปุ้จายคนนี้มากขึ้น
น ตอนนี้ ทุกอย่างมันเหนือความรักไปแล้ว ต่อให้แจจะทำอะไร นั่นคือชีวิตของเค้า
ความรักอาจจะมีปัจจัยรอบข้างเปนตัวแปร แต่ความรักของแต่ละคนคงมะเหมือนกัน
สำหรับเรา เรารักแจในแบบของเรา ปัจจัยรอบข้างอาจจะทำให้รุ้สึกนอยบ้าง
แต่มะเคยทำให้เรารักแจน้อยลง เพราะเรามองความรักที่เรามีให้กับเจ้าตัวมากกว่า
ถ้าวันนึงปัจจัยรอบข้างทำให้เราทุกข์ เราคงจะถอยออกมา
เพราะท้ายสุดแล้ว เราควรรักตัวเองมากกว่าคนอื่นใช่มั้ย ถ้าทุกข์มากนักก้อหันมารักตัวเองดีกว่า
ที่พูดมา เปนสิ่งที่เราคิด เรารุ้สึก มะได้ต้องการจะสอนใคร มะได้บอกให้ทุกคนต้องมาคิดเหมือนกัน ต่างคนต่างมุมมอง... เข้าใจ??

สรุปตรุเขียนไรวะ วกไปวนมาเหมือนเคย (เข้าใจยากจิงอินี่)
นั่นแหละ... อีกนิด เอาเปนว่าใครอ่านบล๊อคเราแล้วมะสบายใจ ก้ออย่าอ่านเลย มะอยากให้อ่านแล้วมานั่งมะสบายใจกัน... เรามะรุ้ว่าใครพอใจมะพอใจอะไรในส่วนใดบ้าง แต่ถ้าจะต้องมานั่งปรับการเขียนของตัวเองให้ถูกใจทุกคน คงมะทำ... มะงั้นมันคงจะมะใช่บล๊อคของเรา...

NO Stress!! (ยืมสโลแกนแจจ๋ามาหน่อย)
(เวบเอสเอมขึ้นว่า... เสื้ออิแจโซลเอ้าท์ไปแล้ว เหอเหอ มะเกี่ยว -"-)

Still รักแจจ๋าที่สุดนะ ^ ^

ลป... กะปิ ชั้นรอEndless warอยุ่เน้ (อินี่ทวงแต่ฟิก) ส่วนคนอื่นๆยังคิดถึงซำเหมอ

เอาที่แคปมาแอบแปะ555 อย่าบอกใครนะ เด๋วเพื่อนรุ้ โดนมันโตบ เอิ๊กกก
http://i10.photobucket.com/albums/a149/nomkong/tvxqevent2/airport.jpg


edit @ 2007/10/03 21:14:47

Comment

Comment:

Tweet

รักจัง...

จบข่าว

#16 By Piggie (124.120.191.13) on 2007-10-04 21:35

อยากตอบคำถามด้วยคน เหนทุกคนเขียนแล้วรู้สึกอัดอั้นจาย
รักแจจุงเพราะ...อย่างที่พี่คอมเมนต์คนแรกบอก ถึงจะชอบแจมากมายแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีอีก 4 คน ก็คงไม่มีวงนักร้องที่เรารักเค้าได้มากมายขนาดนี้ ที่ใช้คำว่า"รัก"เพราะแค่คำว่าชอบคงไม่ใช่ วันเวลามันเผ่านมาก็เข้าปีที่3แล้วซินะ ก็ตั้งแต่วันแรกที่เราได้ดูเอ็มวีHugในรายการเจโซน เหมือนดูแล้วก็ผ่านไป ไม่มีภาพเด็กหนุ่ม 5 คนในหัวเลยตอนนั้น แค่คิดในใจว่า ไอคนกลางมันน่ารักจัง ก็แค่นั้น แต่แล้วเหมือนเป็นพรหมลิขิตงัยไม่รู้ ที่ทำให้เราได้ดูเอ็มวีมีโดโย เด็กหนุ่มที่เหนวันนั้นไมมันโตวัยจังว่ะ ทั้ง5เริ่มเข้ามามีอิทธิพลในใจตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ที่รู้คือมันเริ่มรู้สึกสนใจเปนพิเศษ อยากฟังเพลงของพวกเค้า อยากดูเอ็มวีอีกหลายๆครั้ง รู้สึกว่าเสียงร้องและการเต้นดูมีพลังดึงดูดอยู่เสมอ และพอได้รู้จักมากขึ้นทุกทีๆจากคลิปต่างๆที่หามาดู จากเรื่องต่างๆที่ได้ฟังมา มันทำให้เรารู้สึกชอบพวกเค้ามากขึ้นๆทุกที วันที่โทรขอบัตรงานแชแนลวี ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน กลับมาจากโรงเรียนเหนื่อยๆข้าวก็ยังไม่กิน เอาแต่นั่งกดโทรศัพย์กว่า 2 ชั่วโมงเต็ม และกดมา 2 วันกว่าจะแย่งบัตรฟรีเข้างานกะเค้าได้ เปนความรู้สึกดีใจสุดๆตอนที่มีสัญญาณว่าโทรติดแล้วและมีพี่รับสาย หลังจากนั่งฟังเสียงสายไม่ว่างมากว่า 1 วันกะอีก2ชั่วโมงก่าๆ และวันไปดูถึงแม้คนจะเยอะแค่ไหน เราก็พยายามจะเข้าไปหน้าๆให้ได้ นักข่าวเวนก็บังซะมิด แต่ก็ยังกรี้ดและกระโดดให้พ้นหัวนักข่าวให้ได้ แม้่เหนื่อยขนาดไหนแต่ก็มีกะลังใจเพราะรู้ว่ามีดงบังอยู่ข้างหน้าเราแล้ว มันดีใจตั้งแต่รู้ข่าวว่าดงบังเท้าแตะแผ่นดินไทยแล้ว ดีใจที่ได้เหยียบแผ่นดินเดียวกัน เปนมากเลยอะ หลังงานวีก็ยังไม่กลับ ต้องรอส่งก่อนถึงแม้พวกเค้าจะอยู่ในรถตู้ แต่ก็ดีใจที่ได้เห็นใกล้เพียงกระจกรถกั้น วันนั้นอยากทุบกระจกรถมาก แต่เหนหน้าแจที่มองออกมาจากกระจกแล้วไม่กล้าทำ และก็ตั้งตารอจนมาถึงคอนฯเต็มรูปแบบที่ไทยครั้งแรห มันเปนไรที่ยากมากกว่าจะขอเงินแม่ได้ แต่ก็คิดไว้ว่าต้องหาทางไปให้ได้ จนแม่ให้เงินแต่ต้องแลกมาด้วยเงื่อนไขมากมาย บัตร 1500 ถึงแม้จะไกลเกินเอื้อม แต่ก็ดีใจที่ได้เหนพวกเค้าอีกครั้งบนเวทีเต็มรูปแบบอย่างนี้ เริ่มต้นทูไนท์เพลงแรก ตอนนั้นกรี้ดคอแทบแตก แต่รู้สึกเหมือนไม่มีเสียง แต่กลับมีน้ำตาไหลจากตามาได้ไงไม่รู้มากมาย ไม่ยอมหยุดด้วย จนผ่านไปเกือบจบเพลงที่ 3 ถึงหยุดมันได้ มันเปนความดีใจที่ได้เห็นพวกเค้าอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง หลังจากเฝ้ารอและดูจากจอคอม+ทีวีมาตลอด หลายๆอย่างมันทำให้รู้ว่า ความชอบที่มีต่อดงบังมันกลายเปนความรักไปแล้ว มันมากกว่าชอบจิงๆ อาจไม่ได้รักแบบแฟน แต่เปนความรักแบบคนในครอบครัวล่ะมั้ง รักแบบหวงแหน อย่างที่หลายคนบอกว่าดงบังกลายเปนเหมือนคนในตครอบครัว เปนเหมือนพี่ชาย 5 คนที่เจอหน้ากันทุกวัน รู้สึกไม่อยากให้คัยคนใดในวงต้องหายไป คุณเคยรู้สึกเหมือนใจมันหล่นตุ๊บ เหมือนจะร้องไห้ไหม เวลาได้เหนข่าวไม่ดีของดงบัง ทั้งตอนยุนโดนวางยาในน้ำส้ม ตอนแจโดนข้อหาเมาไม่ขับ ตอนเหนคลิปมิกจะล้มเพราะหอบกำเริบตอนเต้น เรารู้สึกขึ้นมาเองทุกทีที่ได้เหน ตอนยุนโดนวางยา เราร้องไห้มาเองโดยไม่ต้องสั่งให้น้ำตามันไหล หลายคนอาจว่าเราเวอร์ก็ได้ แต่นี่คือความจิง ที่ไม่คิดจะเสแสร้งแกล้งทำแต่อย่างใด
และก็ยังรู้สึกปลื้มใจแทนทุกทีที่ได้เห็นพลังคาสิโอเปียในทุกคอนฯที่ดงบังไปออก มันทำให้รู้ว่าดงบังมีคนรักมากแค่ไหน ใจเราก็ชื้นขึ้นมาเหมือนกัน แอบร้องไห้เหมือนกันเวลาเหนดงบังร้องไห้เพราะดีใจที่มีคนมาดูคอนฯของพวกเค้ามากขนาดนี้ มันเปนไรที่น่าปลื้มใจจิงมะ แค่นี้ก็พอจะบอกได้แล้วว่าถึงแม่ถ้าเค้ามะได้เปนอะไรในแบบที่เราคิด เรายังจะรักเค้ามั้ย? คำตอบของคำถามนี้คงไม่ต้องตอบ เพราะถึงดงบังจะเปนงัย จะแฟนเซอร์วิช หรือไรก็ช่าง ขอให้เปนดงบังที่มีพลังเต็มร้อยเวลาแสดงบนคอนฯใด มีแต่คนกล่าวถึง เปนครอบครัวที่อบอุ่นอย่างนี้ตลอดไป ในเวลาที่อยู่ร่วมกันแล้วมีความสุข และส่งความสุขให้พวกเราอย่างนี้ไปนานๆ แค่นี้ก็ไม่มีอะไรมาแทนที่ดงบังชินกิที่พวกเรารักได้อีกแล้ว
ขอบคุณพี่กริ้วนะคะที่เปิดประเด็นดีๆนี้ขึ้นมา
รักและเคารพพี่กริ้งเสมอ (ดูเหมือนญาติผู้ใหญ่ดีจัง)
ขอบคุณจากใจจิงๆค่ะ

#15 By PJ Love (203.130.159.2 /203.147.20.83) on 2007-10-04 18:52

มาต่อ ลืมตอบคำถามที่พี่ถาม(เเหม ถามพี่เรื่องนึง พี่ก็ถามกลับมาเรื่องนึง เค้าก้อมาตอบเเร้วน้า พี่ละตอบเรื่องนั้นบ้างจิ คริคริ)
รักเเจเพราะอะไรนะเหรอ
รักเเจเพราะเเจเป้นเเจ ทั้งในจอ นอกจอ(ซึ่งเราเห็นเเค่จากเเฟนเเคมอะนะ ไม่ได้ไปเห็นเค้าใช้ชีวิต เเร้วรู้ลึก รู้เรื่องลับ ไม่งั้นเราจะนำมาบอกเล่าเก้าสิบเเน่ๆพร้อมหลักฐาน จิงมั้ยคะ) ก้อเห็นเเจนิสัยก็เหมือนเดิม ไม่ได้ fake จากที่เรารู้สึกอะนะ รักทุกอย่างที่เป็นตัวเเจเอง ตั้งเเต่หัว จรด เท้า (เน่าละเธอ) รักข่าวเเจด้วย 55 ที่สำคัญรักเสียงอันไพเราะ
เรารักดงบังทุกคน สอง-สามปีเเร้วซินะที่ชอบมาและรับได้กะทุกเรื่อง ข่าวลือมากมาย เเร้วก็ไม่เป็นความจริง ข่าวที่คิดเองเออเองบ้าง นอยนิดหน่อยเหมือนกัน(ก็รักทุกอย่างของเเจนี่นะ) ก็เค้าอยุ่เกาหลีอะนะ เราอยู่ไทย เราก็อยากรู้บ้าง ที่สำคัญ ดงบังกะเรื่องส่วนตัว งานการ เเยกออกเเน่ๆ ไม่งั้นเราก็ไม่มีวันนี้ โดยมีดงบังเป็นกะลังใจ ชะเอิงเอย
ปล. ก้อยังติดใจต่อไปเรื่องนั้น คริคริ เมื่อวานถามคาสสิโอเปียเกา เค้าก้อบอกไม่รู้เรื่อง ว้า.. นิสัยเราเสียจริง อยากรู้ต้องรู้ เเต่ช่างเหอะ ก็พี่ไม่บอก(เห็นพี่บอกเท่าที่รู้เห็นมา อารายน้า เอาเหอะ)
อ่านบล็อคพี่เเร้วชอบจัง ก็ขออ่านต่อไป คริคริ
ชอบที่พี่บอก แฟนๆเเจเเรง
เห็นด้วยๆ

#14 By jenny (168.120.27.228) on 2007-10-04 16:46

ตัวเค้าก็เพิ่งมารู้เรื่องประเด็นของแจที่พี่ๆพูดๆกัน
ก็วันนี้นี่เอง และก็ไม่เข้าใจจิงๆ ว่าที่พี่บอกว่าเมื่อรู้เหตุผลว่ากลับมาเกา
แล้วดีใจเพราะอาราย ...ก็ทำให้อยากรู้ขึ้นมาอีกคน อย่างที่พี่บอกว่า
ใครเข้าใจก็เข้าใจแต่หนูไม่เข้าใจเลยจิงๆ พี่กริ๊งหรือใครก้ได้
ที่รู้ตั้งแต่ต้น เกี่ยวกับประเด็นเรื่องนี้ที่เปิดขึ้นมา ไม่ต้องอธิบายความจิงทั้งหมด
แต่ขอให้เด็กน้อยคนนี้ รู้ถึงต้นเหตุที่พวกพี่ๆเปิดประเดนขึ้นมามานเกิดขึ้นเมื่อไหร่

ก็ไม่มีอารายแค่เป็นคนนึงที่รักและเป็นห่วงแจเหมือนกาน
รักและเคารพพี่กริ๊งนะจ๊ะ

#13 By Park-Sung-Il (203.130.159.4 /203.147.20.83) on 2007-10-04 16:24

โอะโอ...เป็นประเด็นฮอตไปแล้วครับ กับความนอยแอนด์เซรง 555 นายแน่มาก "คิมแจจุง" ไม่ว่าเรื่องอะไรก้อทำคนพูดถึงได้ ตั้งแต่เรื่องขอบกางเกงในยันร่อยรอยปริศนา นับถือๆ

ไม่ซีเรียสน้า เอนทรี่ที่แล้วเป็นเค้าหรือเปล่าหว่า ที่เปิดประเด็นความสงสัย เลยพลอยสงสัยกันไปหมด โฮะๆๆๆ

ช่างมันเถอะนะ ที่ถามแค่อยากรู้ก้อเลยถาม ไม่ได้จริงจังนะจ๊ะ ถึงจะเซรงนิดๆแต่เค้าไม่นอยนะเออ... ผ่านมาผ่านไปนะ ดีกันๆ

มาตอบคำถามกันดีกว่า

รักแจจุงเพราะอะไร
คำตอบของเราคือ ไม่รู้อ่ะ ไม่รู้จริงๆนะ ว่ารักเพราะอะไร แล้วก้อไม่แน่ใจด้วยว่าที่รู้สึกอยู่ทุกวันนี้ ใช่รักหรือเปล่า เพราะเราก้อยังไม่รู้เหมือนกันว่า รักคืออะไร(งงมะ...มะงงเนอะ)

แล้วถ้าวันนึงเค้ามะได้เป็นอย่างที่เราคิด เราจะยังรักเค้ามั้ย
คำตองก้อคือ ไม่รู้เหมือนกัน เราตอบไม่ได้หรอกว่าวันนั้นจะยังรักมั้ย เพราะมันยังมาไม่ถึง
อีกอย่างตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าตกลงแล้วเราคิดว่าแจจุงเป็นคนยังไง เพราะเราไม่รู้จักเค้าจริงๆ เราไม่เคยคุยกับเค้า เราไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่คนในครอบครัวเค้า ถึงจะรู้ว่าจริงๆแล้วเค้าเป็นคนยังไง สิ่งที่เราคิดตอนนี้ก้อคือ สิ่งที่เรารู้สึกได้จากสิ่งที่เราเห็นจากรายการต่างๆ ซึ่งจะถูกจะผิด จะใช่หรือไม่ใช่ ก้อไม่มีใครตอบได้ เพราะแจจุงอ่านภาษาไทยไม่ออก เค้าไม่มาตอบเราหรอกจริงมั้ย...555(เค้าพยายามจะให้ขำๆนะ...ไม่เครียดๆเนาะ)

แต่สิ่งที่เราอยากบอก อาจดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยคือ ทุกวันนี้ทำไป ไม่ว่าจะทุกอย่างที่ซื้อต้องลิขสิทธิ์ เพราะเด็กๆ จะได้รับค่าเหนื่อย คอนฯก้อต้องดู ถึงแม้บัตรจะแพงแสนแพง เกาหลีก้อพยายามไปทั้งที่ไม่เคยออกนอกประเทศ ข่าวคราวก้อคอยติดตามทั้งที่เวลานอนยังไม่ค่อยจะมี ก้อเพราะเราทำแล้วเรามีความสุข สุขใจที่ได้ทำ จริงๆนะ มันบอกไม่ถูก บางครั้งเจอข่าวที่กระทบจิตใจให้รู้สึกแย่ๆไปบ้าง แต่พอมองหน้าดูคลิปฯลฯ ความสุขก้อกลับมา มันคงไม่ผิดใช่มั้ยที่จะบอกว่าทุกวันนี้ที่ทำทุกอย่างจริงๆแล้วเราทำเพื่อตัวเราเอง เพื่อให้ตัวเองมีความสุข
แต่เราก้อไม่ลืมที่จะขอบคุณและดูแลความรู้สึกสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขด้วย

เปรียบเทียบเช่น ดอกไม้ กับหมาน้อย
หากวันนึงเรารู้สึกชอบดอกไม้ดอกนึงเราก้อเก็บมันมาชื่นชม เอามาใส่แจกัน ตั้งไว้บนหัวเตียง ทุกวันเรารดน้ำ ให้มันคงความสดใส เพื่อว่าเมื่อไรที่เรามองมันๆจะคงความสวยงามอยู่ แต่ดอกไม้ย่อมมีเวลาเหี่ยวเฉา เมื่อมันหมดความงามแล้ว เราก้อโยนมันทิ้งไป แล้วเอาดอกใหม่มาแทน เราทำได้ เพราะดอกไม้ไม่รู้สึกอะไร

ตรงกันข้ามกับหมาน้อย เมื่อวันนึกเรารู้สึกว่ามันช่างน่ารัก น่าเอ็นดู เราเอามันมาเลี้ยง ป้อนข้าว ป้อนน้ำ อาบน้ำตัดขน ให้ มันเป็นหมาของเราเล่นกับเรา ปกป้องเรา เป็นเพื่อนเรา ทำให้เรามีความสุข แต่หากวันนึงขนมันร่วง มันแก่ มันไม่น่ารักเหมือนเดิม หรือว่าเราได้หมาตัวใหม่ น่ารักกว่ามัน เราจะทิ้งมันมั้ย
หมามีจิตใจนะ ถึงแม้วันนี้มันไม่อาจเล่นกับเรา มันให้ความสุขกับเราไม่ได้อีก แต่เราก้อทิ้งมันไม่ได้ อย่างน้อยขอแค่มันคงอยู่กับเรา ให้เราเห็นว่ามันยังมีชีวิตอยู่ ไม่เจ็บไม่ป่วย นั่งๆนอนๆอยู่รอบๆตัวเราก้อยังดี จริงมั้ย

ที่เขียนมาซะยืดยาว อาจไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องที่ถามซักเท่าไหร่ แต่เราแค่อยากบอก สำหรับใครหลายๆคน ถ้าคิดว่าวันนี้คุณรักอะไรอยู่ ดูแลเค้าดีๆนะทั้งวันนี้ และวันต่อๆไป เพราะเค้าก้อมีหัวใจ รู้สึกได้เหมือนคุณ

.......
..........

วันนี้เรารักคิมแจจุง แล้วคิมแจจุงก้อรักเรา อย่าถามนะว่ารู้ได้ยังไง เพราะเราใช้ความรู้สึก

#12 By apple (58.8.143.53) on 2007-10-04 02:36

สวัสดีจ้ะ กริ๊ง

จากคนหนึ่ง...ที่รักยุนโฮ

เราเป็นคนนึงที่เกิดมาไม่เคยชอบ(บ้า)ดาราเลย
แต่ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่าตอนนี้ "รัก"ยุนโฮ แอนด์ 'ชอบ' ดงบัง

เราไม่เคยถามตัวเองเลยซักครั้งว่าเรารักยุนโฮ เพราะอะไร
พอมีคนตั้งคำถามมา ก้อเลยลองถามตัวเองดูบ้าง ว่ารักเพราะอะไร

ก้อเลยได้คำตอบมาว่า รัก เพราะ รัก

ไม่รู้เลยเหมือนกันว่ารักเพราะอะไร(หาคำตอบไม่ได้อ่ะ สงสัยจะหัวไม่ดี 555)

แต่ถ้ามีใครรู้ว่าเราเริ่มสนใจยุนโฮจากอะไร คงจะมาคนฮา แน่ ๆ เอาเป็นว่าไม่บอกละกัน ว่าเริ่มสนใจเค้าเพราะอะไร

สำหรับคำถามที่ว่า ถ้าเค้าไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดไว้ จะยังรักเค้าอยู่มั้ย
อืมมมมม ตอบไม่ได้เลยจริง ๆ ว่าอารมณ์นั้นจะยังรักอยู่มั้ย
รู้แต่ว่า คงจะรู้สึกว่าเรายังรู้จักเค้าไม่ดีพอ (มั้ง)





#11 By jongkung (58.8.143.53) on 2007-10-04 00:31

พี่ค่ะ เอิ่มพี่ดูแลสุขภาพพี่นิสนึงก็ดีน่ะค่ะ

เด๋วถ้าหวัดกินอดไปโซลอังกอร์น่ะงับ - -*
เอิ่มมมตอบดีกว่า รักแจจุง

เพราะแจจุงเป็นคนนิ่งๆแต่ที่แท้เป็นเด็กรั่ว

เพราะแจจุงชอบแอ๊บแบ้ว

เพราะแจจุงขาวเนียน ??

เพราะแจจุงบ้ากล้อง

และเอิ่มขอเน่านึดนึงงับ

เพราะแจจุงเป็ฯแจจุง กร๊ากๆๆๆ

หลงรักเสียงขำของแจคร่ะ - -*

แง่ววว อยากเม้นแต่เม้นไม่ออก - -*

ดูแลสุขภาพด้วยน่ะค่ะ

พีเอส ทำไมดงบังใช้ชีวิตอยู่บนเครื่องบิน ??

#10 By ★ Kim NeW ★ on 2007-10-03 23:22

มีตติ้งป่าวๆ 555

#9 By ++Kun Pik++ on 2007-10-03 22:18

เหมือนมีลาง...กลับมาก็ได้โฮกรุปรุย หุหุ

รักเสื้อกล้ามดำขอบชมพูและคนใส่มากมาย(หัวเราะหื่น)

#8 By khappi on 2007-10-03 21:55

น่าจะจบได้ด้วยดีเน้ ^^

รักหมี....... จบดื้อๆ

#7 By Chu bee~ on 2007-10-03 20:29

อ่า...............ดูแลสุขภาพหน่อยเต๊อะเจ้าค่ะ
ดูจากที่เล่ามาแล้วคงจะโทรมจริงๆ = =''
เดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมาแจจ๋าจะชีช้ำนะคะ (หาข้ออ้างไปเรื่อย)

หนุ่มบินซะอย่างกับเป็นเจ้าของสยการบิน
เงินกำลังจะหมุนไป~ กำลังจะหมุนไป~ ให้การบิน~น

เรื่องแจจ๋า...จบ...ฮะฮะฮ่า ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องอะไร แต่ขอจบด้วย >< (ก็นู๋อยากมีส่วนร่วม)

รักดงบังเพราะอะไร??
อืม...รักดงบังเพราะดงบังคือกำลังใจ เป็นตัวอย่างในชีวิต ฉุดเอาเด็กผู้หญิงคนนี้มากจากความว่างเปล่าได้ ความรักที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากเสน่หาเพียงอย่างเดียว แต่มาจากความนับถือและเคารพควบคู่กันไป
ไม่ว่าดงบังจะเป็นแบบไหน นิสัยยังไง เกิดอะไรขึ้น ก็ยังคงรักดงบังที่เป็นดงบังเหมือนเดิม เพราะหนุ่มๆก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งเช่นกัน มีความคิดเป็นของตัวเอง เราแค่รักในสิ่งที่เขาเป็นก็พอ

ปล.จะยาวไปไหนค๊ะ
ฮะฮะฮ่า ช่างหนูเถอะ...หนูคงเขียนวกวนให้งงเล่นๆ

#6 By นางสาวแจจิน on 2007-10-03 20:19

โอ้วว พี่มาต่อเเล้ว ตอนเเรกเเอบคิดพี่เอารูป...เเจมาลงป่าวหว่า ห้าๆๆ พี่เก็บไว้ดูคนเดียวรึป่าวเอ่ย อะนะ ถ้าพี่จบเรื่องเเจเราก็ขอจบคะ ไม่ถามละว่าเเจยังไง เรื่องเเจชีวิตเเจ เราไม่รู้หรอก ไม่มีใครทราบ คนที่รู้ที่สุด คือเเจเอง ความคิดใครความคิดมัน เเต่!!! เเจจุง ดงบังคนให้ความสนใจเยอะ เรื่องแฟนก็ด้วย เพราะเเจเหมือนครอบครัว(ไม่งั้นจะนอยทำไม) วะฮะฮะ (ต๊องละตรู) ชอบที่พี่เขียนไดนะ ชอบเเละเชื่อ(ไม่งั้นไม่ถามหรอกคะ พี่คงรู้จริง55) เห็นพี่นอยบ่อย เลยอยากนอยบ้างคะ(บ่งบอกนิสัย)
ยังรักเเจเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยน รัก...เเจด้วย
ก็ได้อ่าน ปสก. จากท่านนึงมาตอนตามที่ปารีสอะนะ พูดถึงเเจว่าจริงๆเป็นไง เราก็อุ้ย เนี่ยเเหละเเจละ เค้าเห็นจริงๆไม่ได้ตอกไข่ใส่ความด้วย ไม่ได้คิดไปเอง เเจก้อคือเเจ อย่างงั้นเรย ช้านชอบ หิหิหิ
ปล. จบก็ได้คะ เเหมเเอบเสียดาย นึกว่าพี่จะบอกซะอีก ชื่อไร หน้าเป็นไง ว้า
เเต่ก็พอรู้อะไรละคะ
มาลัลล้ากะคอนเหอะ โชคดีคะ

#5 By jenny (168.120.27.195) on 2007-10-03 19:43

เอิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม.........
ฟิค

#4 By khappi on 2007-10-03 19:36

พี่หนูก้รักยุนแจค่ะ
รักมากๆด้วย

รักแจที่สุดเลย รักจิงๆนะ
เรื่องของแจก้ต้องให้แจตัดสินใจ
หนูเข้าใจค่ะ T^T

#3 By นุ่น (124.120.81.43) on 2007-10-03 18:32

เเหะๆ พอดีเพิ่งเข้ามาอ่าน ><
เรา มิ้น ค่า ^^

เปนทรานส์อยู่มิราเคิล ล่ะก้อบลาๆ

อ่านบล๊อกพี่กริ๊งล่ะก้อ ฮาดีอ่ะๆ
ชอบๆๆ อัพต่อไปเรื่อยๆ
จะเข้ามาเม้นให้บ่อยๆน้า ;)

#2 By Mintz on 2007-10-03 17:52

รักยุนเพราะอะไร?
จริงๆ จะว่ารักยุนก็คงไม่ได้ เอาเป็น รักดงบังเพราะอะไร? จะดีกว่า

ในดงบัง 5 คนนี้ เราปลื้มยุนมากกว่าใครเพื่อนก็จริง แต่ว่าก็รักดงบังทั้ง 5 คนแหละ ครั้งแรกที่เห็นดงบัง ยอมรับว่าเฉยๆ คิดว่าก็แค่บอยแบนด์หน้าใหม่อีกวง มาสังเกตตัวเองอีกทีตอนที่รู้สึกว่าให้ความสำคัญกับวงนี้มากๆ
ไม่รู้สิ ข่าวหรืออะไรที่เกี่ยวกับดงบัง ทำให้เราสบายใจ ทุกครั้งที่มีเรื่องไม่สบายใจ การฟังเพลงของดงบังเป็นอย่างเดียวที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นได้ในทันที เพราะความรักที่ดงบังมีให้กันมันถูกถ่ายทอดออกมาผ่านอะไรหลายๆ อย่าง ถ่ายทอดจนเราสามารถรู้สึกได้
แต่ก็เคยผ่านช่วงที่คิดว่า "ดงบังเป็นแบบที่เราคิดจริงๆ รึเปล่านะ" จนดงบังมาเมืองไทยครั้งแรก ก็เก็บกระเป๋าตามไปหาคำตอบของคำถามนั้น แล้วสิ่งที่ได้กลับมาในช่วงเวลาไม่กี่วันนั้นมันทำให้ตอนนี้รู้สึกว่าดงบังไม่ใช่เป็นแค่ศิลปิน เป็นเหมือนคนในครอบครัว
เราบอกเล่าหรือพิสูจน์อะไรให้ใครรู้สึกแบบเราไม่ได้ ถึงตอนนี้เราไม่ได้ตามติดข่าวดงบังทุกย่างก้าว ไม่ได้รู้เรื่องดงบังไปซะทุกอย่าง แต่ดงบังก็เป็นเหมือนส่วนหนึ่งในชีวิต เป็นห่วงและคิดถึงดงบังไม่ต่างจากเพื่อนสนิทหรือคนในครอบครัว
นอกจากนั้นความรักที่เรามีต่อดงบัง ยังรวมถึงแฟนคลับทุกคนที่รักดงบัง ความรักที่ดงบังมีให้แฟนคลับไม่ว่าจะชนชาติไหน ความรักที่แฟนคลับมีต่อแฟนคลับด้วยกันเอง ถ้าขาดตรงนี้ไปทุกอย่างก็คงไม่สมบูรณ์ สำหรับเรา ดงบังคือความรัก
แล้วจะมีวันไหนไหมที่เราเกิดหวั่นไหว เกิดความรู้สึกท้อแท้หมดหวังกับความรู้สึกที่มีต่อดงบัง เราคิดว่าเราผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว ที่กลัวจะมีก็แต่ "ชีวิตจริงที่กำลังจะทำให้เรากับดงบังต้องห่างกันออกไปเรื่อยๆ"
ตอนนี้เราพยายามประคับประคอง "หน้าที่" กับ "ความฝัน" ให้เดินทางไปด้วยกันจนถึงจุดหมาย แต่ถ้ามีวันไหนที่ต้องเลือก "หน้าที่" เราก็เชื่อมั่นว่า ความทรงจำดีๆ ที่มีเกี่ยวกับ "ดงบังชินกิ" จะช่วยให้เรามีชีวิตอยู่บนโลกแห่งความจริงได้

แล้วที่ปลื้มยุนมากกว่าใคร คงเพราะชอบนิสัยส่วนตัวที่ยุนเป็นมากกว่าทุกคน แต่ถ้าไม่มีอีก 4 คนอยู่ข้างๆ ก็คงไม่มียุนโฮที่เป็นอย่างทุกวันนี้

ตอบยาวไปป่าวเนี่ย

ปล1. ไม่มีเวลาพักผ่อน ก็ดูแลตัวเองด้วยนะ
ปล2. ยังอยากได้พัดลมอยู่นะ จะรอฟังข่าว
ปล3. ยังไม่ได้บัตรคอน T_T

#1 By i0ok (202.12.97.113 /10.101.150.141) on 2007-10-03 16:17