วันนี้ว่าจะอัพรุปลงspace(กลับมาเล่นใหม่อีกแล้วหลังจากทิ้งไปเปนปี.. เพราะเปนที่ฮิตในกลุ่มเพื่อนมากๆ ความอิจฉามันกำเริบ555)แต่กลายมาจบที่ว่า ตรุอยากจะเขียนบล๊อคก่อน มันอึดอัดๆ อะไรๆอัดแน่นเตมไปหมด... รุปลงspaceก้อเลื่อนเปนพรุ่งนี้ละกัน (ตรุจะทำอะไรเยอะแยะฟระ ทั้งได ทั้งบล๊อค spaceอีก)

มะเช้านั่งทำงาน รับรุ้ข่าวว่าเอฟไปเจปองและจะเลยต่อไปที่เกา... มันโหวงๆบอกมะถึก ทั้งๆที่รุ้มาก่อนหน้านี้แล้วว่าต้องไปกัน.. แต่ทำไมมันโหวงๆมะรุ้... โหวงแบบแปลกๆด้วยนะ คือมะคืนคิดถึงลูกหนัก นอนมะหลับ ถึงขั้นต้องลุกขึ้นมาเอาเพลงในคอนเสียบหูนอน.. แล้วเช้ามาเจอข่าวอ้วนอีก ความรุ้สึกมันเลยปนเป มะรุ้ตัวเองเปนอะไร... บ่ายมาเหนรุปข่าวเอฟที่หนามบินอีก.. แต่สะดุดไจ๋หวะ ขอบอก.. ไมยิ่งโตยิ่งหล่อฟระ ตัดผมทรงเพ่มิกเลย.. แต่น้ำตามันมาแตกตอนอ่านบทความเกี่ยวกับอ้วนเนี่ยแหละ... อ้วนจ๋า.. โฮฮฮฮฮฮฮ ประโยคสุดท้ายที่อ้วนพรืดในคอน "กลับบ้านกันดีๆนะครับ ถ้าวันไหนที่รุ้สึกว่าเหนื่อย ก้อขอให้นึกถึงวันนี้ที่มีความสุขด้วยกัน" โฮกกกกกกกกก อ้วนทำรายเค้า... เค้าก้ออยากไปมีความสุขกะอ้วนนะ... รักอ้วนอะ ฮืออออออ แต่ว่าจะพีคพร้อมๆกันหลายคนมันเปนไปมะได้... มะเคยรุ้สึกว่าจะลืมอ้วน มะรุ้สิ ยังไงก้อยังรุ้สึกว่ารักอ้วนอะ คืออ้วนมันถูกยกไว้ในที่ของอ้วนแล้ว เค้ารักแจแต่มะได้หมายว่าเค้าจะเลิกรักอ้วน... ของอ้วนในห้องมะเคยคิดจะเกบลง แค่เอาแจมาเบียดๆนิโหน่ย..ลึกๆกับอ้วนมันคือความผูกพันมั้ง... ได้ทำคลับ ได้ต่อสุ้ฝ่าฟัน โมเม้นกะอ้วนดีๆมันก้อมีเยอะ เพื่อนทุกวันนี้ที่คบกันก้อรุ้จักกันเพราะอ้วน... พรืดได้เลยอะ ว่ามีเค้ามีแจทุกวันนี้ก้อเพราะเค้ามีอ้วน... เพราะฉะนั้นเค้าจะรักทั้งอ้วนและแจเนี่ยแหละ หวังว่าวันนึงเค้าจะมีอารมผูกพันกะแจมั่ง555 แต่ทุกสิ่งย่อมล้วนเปนไปตามครรลอง... เหมือนสนามแข่งวิ่งอะ... มีผุ้เข้าแข่งขันหลายคน... อยุ่ที่ว่าใครจะมีแรงวิ่งนำได้ในช่วงนี้... มันต้องมีช่วงแผ่วใช่มะหรือจะวิ่งนำตลอดก้อมะแปลก.. แค่ตอนนี้ลู่วิ่งในใจเรา มีแจวิ่งนำอยุ่ก้อเท่านั้น แต่อ้วนก้อยังวิ่งอยุ่มิชิรื มะใช่ว่าหายไป...

สรุปวันนี้จะเขียนอะไร หัวข้อเข้ากันกะเนื้อเรื่องมั้ย ... เหอเหอ... มะได้เข้าเล้ย..
"ชีวิต4ปีกับการบ้าดารา" เคยเขียนถึงช่วงเริ่มต้นของตัวเองกะอ้วนและของตัวเองกะแจไปแล้วใน bloggang@pantip แต่วันนี้ยกมาเขียนใหม่ ชอบที่จะรื้อฟื้นความทรงจำบ่อยๆ เพราะความทรงจำมันมักจะลืมเลือนไปกับการเวลา

ปี2003... จุดเริ่มต้นได้เกิดขึ้น
- เดือน2... เราได้เริ่มรุ้จักอ้วน.. เหนจากทีวี จากละคร... แต่มะยักกะสนใจ..
- เดือน3... ชีวิตเริ่มเปลี่ยนไป.. ความบ้าดาราเริ่มครอบงำ
- เดือน4... ตัดสินใจไปงานมีตอ้วน ครั้งแรกที่ยอมไปคนเดียว ไปเจอกับเพื่อนในเนตที่มะเคยรุ้จักหน้าตา...
- การตัดสินใจวันนั้น... ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไป... เริ่มเข้าร่วมทำคลับ... เริ่มมีเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนๆกัน เริ่มที่จะรุ้จักมอบความรักให้ใครคนนึงโดยมะหวังสิ่งตอบแทน... คนที่อยุ่เกินเอื้อม... แต่มะสนว่าจะเอื้อมถึงมั้ย.. ขอแค่ได้มองอยุ่ห่างๆ...(เสี่ยววววววว)
- 6มิถุนา... เจออ้วนครั้งแรกในไทย.. น วันนั้นยังนึกว่าความฝัน เพราะคนที่คิดว่าไกลเกินเอื้อม กลับมาอยุ่ตรงหน้า อ้วนกลับไป ความเสียใจบังเกิด... เริ่มรุ้ตัวแล้วว่าชีวิตขาดอ้วนมะได้...(เสี่ยววววมากกกกกก)
- 31สิงหา... อ้วนกลับมาไทยอีกครั้งกับการถ่ายโคดสะนายามาฮ่า... กลับมาเพื่อตอกย้ำความรุ้สึกของตัวเองให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
- 26กันยา... การมาอย่างเปนทางการกับการโปรโมตโคดสะนาที่ถ่ายไป... คราวนี้พาตัวเองไปไกลถึงพัทยา(ไกลที่สุดแล้วหละตอนนั้น)

ปี2004... หลังจากที่เจออ้วนครั้งล่าสุด เราก้อมะได้เจอกันอีกนาน.. (งานมันน้อยอะนะ555)
- 29สิงหา... Bangkok Fantasy with F4 เกิดขึ้นในไทย ปรากดการที่มะมีใครทำได้มันเกิดขึ้นแล้ว บัตรคอนอันแสนแพงและเล่นถึงสองรอบ (แล้วตรุก้อดูทั้งสอบรอบ) น้ำตาอาบสองแก้ม เมื่อฟังอ้วนร้องเพลง...

ปี2005... หลังจากรอคอยมาสามปี อัลบั้มอ้วนเดี่ยวก้อคลอด
- 8มกรา... เจออ้วนอีกครั้งแต่ต่างสถานที่ คราวนี้บินไปไทเป(+เกาสงด้วย).. เปนครั้งแรกที่บินออกนอกประเทศกับเพื่อน... ตื่นเต้นดีจิงๆ แถมได้เจอพี่หลี่(นักดนตรีที่เล่นให้อ้วน) น สถานที่นี้ด้วย(นั่นปะไร เริ่มปันใจ)
- 22มกรา... กลับไปไทเปอีกครั้ง(+เถาหยวน ไถจง ชินจู๋ด้วย).. 2รอบภายใน1เดือน มะรุ้ทำไปได้ไง แต่ใจมันพาไป(เสี่ยวได้อีกกกกก)
-19กุมภา... บินไปสิงคโปร์..(บินจนมะกัวอะไรแล้วกรุ) เจออ้วนแบบใกล้ๆ(แล้วงานแจกลายเซนสอง6รอบนั้นมะใกล้รึไง)ในสนามบิน... เดินตามกันในเกทออกมาเลย...
- 17มีนา... อ้วนมาหาเราที่ไทยกับงาน Pattaya music festival และ autograph ที่สยาม.. แต่ตรุเริ่มปันใจและ... พี่หลี่น่ารักค่อดๆเลยรอบนี้ 555
- 22เมษา... เดินทางไปกงเพื่อดูมินิคอนสำหรับอัลบั้มแรกของอ้วน... ความตั้งใจปะกะอ้วนในเกทเกิดขึ้นอีกรอบ... แต่สุดท้าย... ตรุเดินตามพี่หลี่ไปซะแล้ว (ขอโต๊ดนะอ้วน555)
- สิงหา(มะสามารถระบุวันได้)... จากชีวิตที่ว่าง(เพราะอ้วนว่าง) เลยหาเป้าหมายใหม่ เหอเหอ เปนพวกบ้าดาราเข้าสายเลือดอะนะ เลยมะมีจุดสิ้นสุด... ชีวิตเลยโคจรมาชอบOTOP ติดเอเอฟซะงั้น.. จากนั้นชีวิตก้อเปลี่ยนไป.. ดูทีวีมันทุกวัน... ดูใครเหรอ.. เหอเหอ บอกก้อได้ มะรุ้จะปิดไปทำไม ดูเด็กดื้อ ...พาสนา V9 ไง 555
- ตุลา-31ธันวา... ชีวิตมีแต่พาสและผองเพื่อน... ตั้งแต่พาสออกจากบ้านเอเอฟมา เหมือนชีวิตตัวเองมะค่อยว่าง กลางคืนไปตาม กลางวันก้อ(แอบโดดงาน)ไปตามบ้าง.. ช่วงนี้จะอยุ่กะเพื่อนแทบจะ24ชม. เพราะทุกคนมาบ้าเหมือนกันหมด(เปนไปได้ไง) เลยได้ตะลอนไทยเที่ยวไทยไปหลายจังหวัด ทั้งนั่งเครื่องนั่งรถตู้สบายๆไปกลับเสาอาทิต หรือจะนั่งรถตุ้ไปเยนกลับเช้าติดๆกันทุกวันก้อทำมาแล้ว เรียกได้ว่าเปนเดกกินนอนกันบนรถตุ้เลยทีเดียว (นึกย้อนไป ตรุทนได้ไงฟระ)

ปี2006... เริ่มหันมาชอบเดก555
- 1มกรา-พฤษภา still พาสนา.. ชีวิตวันๆมีแต่พาสนา เจอบ่อยก่าเจอครอบครัวอีก แถมวันๆมะทำไร ทำงานทั้งวัน เยนไปกินข้าวกะพาสและผองเพื่อน เปนงี้เกือบทุกวัน เสาอาทิตเที่ยวกะพาสและผองเพื่อน เอาเว่ย.. อยุ่กันแบบนี้... ตอนนั้นมะทำอะไรแล้ว ขอแค่มีพาสและผองเพื่อนเปนพอ จบความทรงจำดีๆไว้แต่เพียงเท่านี้..
- 24-25เมษา.. หนีพาสนาไปดูอ้วน555 คอนเอฟเกิดขึ้นอีกครั้งที่กง จะมะไปได้ยังไง ก่าจะมีคอนเอฟได้แต่ละครั้ง มะใช่เรื่องปกติ... จากที่คิดว่าเฉยๆกะอ้วนไปแล้ว(เฉยนะแต่มะเลิกรัก) แต่พอเหนอ้วนในคอนครั้งนั้น ถึงกับปล่อยโฮ น้ำตาอาบสองแก้ม (มองมะเหนอ้วนเล