1 มกรา..

เวลาตี5ก่าๆ(น่าจะใช่)... ตื่นแบบงัวเงียเพราะได้ยินเสียงร้องของประตูบ้านดังมาก... สาเหตุเนื่องมาจากคุนเพ่หมบและเพ่จอยต้องกลับไปเกบกระเป๋าที่เกสเฮ้าเพื่อจะเตรียมตัวกลับในเช้าวันนี้ เลยตื่นก่อนและออกไปเอง แต่ปรากดว่ามะรุ้วิธีเปิดประตู เลยดังกันไป.... เสียงร้องดังอยุ่นานมาก มะมีใครลุกเลย เค้าก้อสลึมสลือเหนสองพี่ทำอะไรมะถูกอยุ่ตรงประตู... ท้ายสุดกาหลิบชี่ก้อกระโจนผ่านหัวไป และเสียงก้อดับลง หลับต่อ...

ตื่นมาอีกที10หรือ11โมงได้.. มะคืนล่อไปตี3 แถมเหนื่อยขนาดนั้น วันนี้คงมะมีทางตื่นเรวแน่นอน.. ดงบังมะมีงานแล้ว ช้านจะได้พักแล้ว เง่ออออออ ดีใจเจรงๆ(เหรอ).... ข้าวเที่ยงของเราวันนี้ เราจะไปลิ้มลองไก่วุ้นเส้นขึ้นชื่อที่เมียงดง... คราวที่แล้วหมายมั่นไว้แต่มะได้กิน.. คราวนี้พลาดมะได้... เราไปถึงร้าน โชคดีมากๆที่มีโต๊ะ เพราะปกติคนจะแน่นร้านพอสมควร.... ขึ้นไปกินชั้น3 เลยได้นั่งกะพื้นเปนโต๊ะยี่ปุ่นเตี้ยๆ... เมนูร้านนี้มะต้องคิดไรให้ยุ่งยาก.. มีเมนูเดียวทั้งร้าน คือไก่วุ้นเส้น เลือกแค่ว่าจะเอาติดกระดูกหรือเนื้อล้วน ครึ่งตัวหรือทั้งตัว... เราสั่งมาสองจานแบบติดกระดูก ทั้งตัวจานนึง ครึ่งตัวอีกจานนึง.... เพื่อ...เพื่อเค้าเอง555 กินเผ็ดมะได้ไง เลยต้องสั่งแบบมะเผ็ด สื่อสารกะคนขายนานมาก แกมะเข้าใจ no spicyเลย สรุปเลยต้องทำท่ากากบาทแล้วเอามือพัดๆที่ปากทำแบบท่าเผ็ด -- กรำ... เมื่ออาหารมา ก้อแบบแอบคิดว่าเฮ่ย น้อย วุ้นเส้นน้อย กินมะพอแน่เลย... กินไปกินมา... เหลือคับทั่น ยัดกันสุดๆแล้ว วุ้นเส้นยังคงเหลืออืดอีกมากมาย แต่ขอบอกว่าอร่อยจิงๆ จานเค้าที่ว่ามะเผ็ดก้อยังเผ็ด แต่ก้อกินเพราะมันอร่อย ไก่นุ่มมากๆ โอวววววสวรรค์...



วันนี้เรามะมีแพลนอะไร หลักๆคือการชอปปิ้งที่เมียงดงเนี่ยแหละ ชอปและกินเปนอาชีพ เหอเหอ... เดินเมียงดง กินKrispy cream โดนัทนุ่มอร่อยขึ้นชื่อของบ้านเค้าแหละ แต่แปลกแฮะ..รอบนี้มา กินไปแค่ครั้งเดียว..(ของโปรดเพ่ยุนกะนุ้งมินเชียวนะ) ก้อเดินชอปกันไปเรื่อย ส่วนใหย่จะเปนร้านเสื้อผ้า(ที่มักเปนสปอนเซอร์ให้รายการต่างๆ จะเหนได้จากรุปที่โชว์หน้าร้านว่ามีศิลปินคนไหนใส่เสื้อร้านนี้บ้าง)เสื้อหนาวประเทดบ้านนี้ทำออกมาสวยจิงๆ พะยามจะหาเพราะอยากได้ แต่มะถูกใจ... เดินไปเดินมา เจ๊ได้เยอะสุด... ได้ทุกร้านที่เข้า555.... (ไอตัวนั้นไซส์มะมีจิงๆนะ มะงั้นจะสอยมาให้ลูก ยุกันดีนัก) เผลอหลุดเข้าไปในร้านแบบร้านของเมียงดงอะ...มี4-5ชั้น ขายทุกอย่าง... ทุกอย่างจิงๆ.. เพราะเราได้ของฝากจากที่นี่ ชู่ว์บีได้ผ้าปิดปากจากที่นี่.. เพ่หมูกระปุกก้อได้เสื้อหนาวจากที่นี่... แถมยังมีโพโรโรให้ตรุงี๊ดอีก เง่ออออออออ.... นอกเหนือจากนี้ ทุกครั้งที่เรามาเหยียบเมียงดง... เปนอันต้องแวะร้านเครื่องสำอางค์ หลักๆก้อจะเปน Etude, Skin food, Face shop เจอคนไทยเดินกันให้ทั่วร้าน (ก้อมันถูกเนะ)....




เดินกันไปจนเมียงดงปิดหมด ร้านรวงมะเหลือจะให้เข้า 3ทุ่มก้อปิดกันหมดและ.. ระหว่างทางกลับบ้านเพื่อไปขึ้นรถบัส... ใครฟระแวะร้านมินิมาร์ทซื้อของกิน... หมดเลยจีวิต... คว้าโพโรโรปันยาอ่อนมา สนนราคาอันละ3พันวอน(มันแพงเนะ).... ขึ้นรถกลับบ้าน...

มีสถานีวิทยุสดกลางเมียงดงด้วย...


edit @ 2007/05/17 00:49:57

Comment

Comment:

Tweet

หึหึ ไม่อยากจะบอกว่านอกจากวันนั้นจะทำ alarm บ้านดังแล้วป้าสองคนยังเดินหลงทางไปขึ้นรถไฟไม่ถูกอีกด้วย 55+
แต่ก็หนุกดีนะ ไว้วันหลังไปใหม่ๆ(?!)

#5 By CryBaby~* on 2007-02-06 17:38

ถึงนู๋แยม.... ป้ายไฟ พวกพี่ทำที่ฮ่องกงเน่อ...

เพ่หมบ... วันนั้นมันดังจิงๆนะ 555 แต่ง่วงมากก่า เลยยอมทนฟังมันดังมากก่าที่จะลุกไปช่วย หุหุ

#4 By Z-rebrum on 2007-02-05 21:53

แกเอาความเสร่อของชั้นที่ทำประตูบ้านร้องมาสู่สาธารณะหรอเนี่ย5555

วันนั้นต้องขอโทษทุกคนมากเลยที่ทำให้ตื่น !!! ???
แต่ก็คงหลับต่อกันได้ทุกคนชิมิ

อยากไปเกาอีก!!! โวยวายไปงั้นแหละ

วันที่ 23 เค้าสอบ แน่นอนแล้วอ่ะ

#3 By superyoungwoong on 2007-02-05 02:37

ออ มีคนอยากรู้จังอ่ะค่ะ
ว่าป้ายไฟพี่ๆไปทำที่ไหนกันเหรอคะ
หรือว่าทำเอง มีคนอยากทำไป
งานคอนที่ดงบังจะมาไทยนี่อะค่ะ

#2 By STECHA ลา ล่า~ on 2007-02-04 19:46

ไก่วุ้นเส้น? สีแอบเหมือนะโล้
ดรูปก็ยังจินนาการรสชาติไม่ออกอยู่ดี
555555 แยมก็กินเผ็ดไม่ได้เหมือนกัน
=w=" จะว่าไปกิมจิก็ยังกินไม่เป็นเลย
อ่าค แบบนี้จะแต่งกับหนุ่มเกาได้ไหม
( เฮ้ย! คิดอะไร )

บ้านเมืองน่าเที่ยวดีจังค่ะ
รูป ABC โอว แอบคล้ายสยาม
หรือมันจะเจริญกว่าหว่า ยังไม่เคยไป
ก็เลยจินตนาการไปง่าหรูหว่าบ้านเรานิดนึง
แต่ยังไม่ขนาดญี่ปุ่น =[]=@

รออ่านรีพอร์ทพี่กริ๊งต่อนะคะ

#1 By STECHA ลา ล่า~ on 2007-02-04 19:45