ลากจากไดมาแปะ แล้วอิดิทนิหน่อย...

เริ่มต้นการเดินทางเมื่อคืนวันที่22.. ไฟลท์ออก5ทุ่ม50 แต่ว่าดีเลย์เปนเรื่องปกติ ก่าจะปล่อยขึ้นเครื่อง ก่าเครื่องจะรอคิวขึ้นบิน ปรากดว่าตี1พอดี ก้อนั่งหลับกันไป... ง่วงกันไป ได้ข่าวว่านอนมะพอมาทั้งอาทิต... แต่รอบนี้ที่นั่งใหย่ก่ารอบที่แล้วเลยหลับได้ดีก่าหน่อย 6โมงก่าๆเวลา น บ้านเกา ก้อถูกปลุกขึ้นมากินข้าวเช้า (พระเจ้า เมืองไทยเพิ่งตี4) แต่ก้อต้องกิน มะงั้นเด๋วหิวตาย... หลังจากกินเสด ก้อนั่งสัปหงกกันอีกหน่อย... แล้วเราก้อถึงท่าอากาศยานอินชอน เวลา7โมงครึ่งก่าๆ(ใช่ป่าวฟระ)...

3ชีวิตเดินดุ่มๆลากกระเป๋าออกมา วิ่งออกไปทดสอบลมหนาวก่อน ว่าต้องใส่แค่ไหนถึงจะอยุ่.. เปิดกระเป๋าคว้าเสื้อผ้า เปลี่ยนชุดแปรงฟันล้างหน้าล้างตา เสดแล้วไปฝากกระเป๋าไปที่รับฝาก กระเป๋าใหย่3ใบ กะยิบย่อยอีก6ชิ้น ก้อถูกฝากไว้ ด้วยราคา 39,000วอน (เงินก้อนแรกที่เสียไป -"-) 9โมงเรามุ่งหน้าไปขึ้นรถบัส2ต่อ ต่อแรกนั่ง3ป้าย ต่อที่สองนั่ง1ป้าย เพื่อไปที่ท่าเรือ (จำชื่อมะได้ เหอเหอ) รอเรือมา10โมง รำบะเล่งเท่ง.. ขนรถขึ้นไปได้30คันทีเดียว ขึ้นเรือท้าลมหนาวเดินทางสู่เกาะชินโด เราได้เจอเพื่อนเกา4คนที่จะไปเกาะหลังเราอีก2เกาะ พะยามมาคุยกะเราด้วยภาสาจีนและอังกิดงูๆปลาๆ (น่ารัก) ถามว่าจะไปไหน มาทำอะไร เม้ากันไป ถ่ายรุปแลกเบอแลกเมล ปะมาน10นาทีก้อถึงเกาะ ต้องขึ้นรถสายม่วงขาวต่อ บอกคนขับว่าไปฟะลูเฮ้าสึ (ออกเสียงงี้จิงๆนะ) นั่งรถไปอีกปะมาน10นาที เดินต่ออีก200เมตร จะถึงที่เช่าจักรยานสนนราคาค่าเช่า2,000วอน ปั่นกันไปน่องโตกันไป หลายกิโลทีเดียว ขึ้นเขาลงห้วย.. ปรากดว่ามะสามารถกัน ต้องลากรถเดินขึ้นเขาแทน (หอบลิ้นห้อยเลย)

เหนบ้านฟูลเฮ้าอยุ่ไกลๆแล้ว โฮกกกกกกกกกก มะคิดว่าจะได้มา ตีตั๋วกันไปในราคาผุ้ใหย่ (5,000วอนเลยทีเดียวเชียว... ไหงราคามันขึ้นเนะ) เข้าไปในบ้าน โอวววววว ของจิงๆๆๆๆ ห้องรับแขก ครัว ที่ล้างจาน ห้องน้ำ ห้องนอน บันไดวน มายก๊อดดดดดดดด ของแท้วุ้ยยยยย ถ่ายมันมาทุกซอกทุกมุม (ทั้งบ้านมีแค่พวกเรา3คน กะคนคุมบ้านอีกคน.. อิช้านแอบไปยืนในอ่างทำท่าแจจ๋าเช็ดหัวด้วย 555 เสร่อ)
ออกไปข้างนอกบ้าน(เราจะเจอยองแจกะนางเอก...ชื่อไรอะ จำมะได้ -"-) ถ่ายข้างนอกอีกชั่วครู่ ... ทำเวลามากๆ เหมือนแก๊งอะจุมม่าพาทัวร์ เพราะเราต้องกลับไปให้ทันขึ้นรถม่วงขาวตอนเที่ยง40... มะงั้นต้องรออีกชม. เราก้อรีบกันมาก เพราะตอนนั้นเที่ยง30แล้ว ยังมะออกจากบ้าน ทีนี้ละเมิงเอ้ยยยยย ปั่นจักยานกันหัวฟูน่องโตเลย... รีบค่อดๆๆๆ มาถึงก่อนรถมามะถึงนาที แต่ว่าดันต้องไปรอเรืออีกครึ่งชม. จำเริน..มันเจือกเลื่อนเวลา..

แล้วเราก้อเสียรุ้ เหอเหอ.. ตามหลักแล้ว เราควรจะนั่งรถแบบเดิมเหมือนขามาเพื่อกลับไปหนามบิน แต่รถที่เราขึ้นต่อแรก ดันเขียนหน้ารถว่า new airport ก่อนขึ้นก้อถามคนขับ มันบอกว่าไป ก้อจ่ายไป3,500วอน (โอ้วววว โครตแพง) ก้อนั่งหลับไปสามตื่น ผ่านไป1ชม. ทำไมมันยังมะถึงวะ ทีนี้หลับมะลง นั่งมองป้าย ป้ายบอกหนามบินอินชอนเลี้ยวขวา รถมันเลี้ยวซ้าย ยิ่งขับยิ่งออกนอกทาง เอาแล้วมั้ย....มันจะพาตรุไปอ้อมโลกที่ไหน หลังจากพาชมอินชอนกันทุกซอกทุกซอยแล้ว(คาดว่าจะผ่านรร.ที่ดงบังไป school attackด้วย)เลยตัดสินใจลงป้ายหน้า... ลงเลยคับท่าน ลงไปโบกแท็กซี่ ไปหนามบินอินชอนด่วนเลยเพ่ (ขนะนี้เวลาฝากกะเป๋าเลยไปแล้วถึง3ชม. -"-) พระเจ้า.. รถบัสหลอกเราไปไหนมา เหมือนตรุนั่งจากเมืองเข้าไปหนามบินใหม่เลยทีเดียว ได้ข่าวว่าถ้านั่งกลับแบบขึ้นรถสองต่อเหมือนเดิม มันแค่4ป้ายเท่านั้น(กินเวลาแค่15นาที) โอวววววม่ายยยยย ก้อเสียค่ารถแท็กซี่กันไปอีก...เอาเว่ย ลุ้นค่าฝากเป๋า มันจะเกบตรุเพิ่มมั้ย ปากดว่ามันมะเกบ เฮ้อออออ โล่งงงงงงงงง

ลากกระเป๋าออกจากหนามบิน3โมง โทรรายงานเจ๊ว่าน้องๆสามชีวิตมาถึงแล้ว แต่หลงทางอยุ่ เหอเหอ นั่งรถเข้าเมืองอีกชม.ก่าๆ(รถติดใช้ได้) รถนี้นั่งสบายสุดๆ เบาะกว้าง เอนนอนได้ สบายก่าเครื่องบินอีก เจ๋ง!! ถึงโซล สถานที่ที่จะต้องลงแล้ว ปะมาน4โมงก่าๆ... ด้วยความมั่นใจ จำทางบ้านเจ๊กันได้ เลยบอกเจ๊ว่าจะไปเอง มะต้องมารับ แล้วเปนไง กระเป๋าหนักก้อหนัก ยิบย่อยกันอีกคนละสอง ลากขึ้นเขาลงเขาไป(เกือบตกบันได) สรุปหลง ... หาทางไปบ้านเจ๊มะเจอ เดินวนไปวนมา ก่าจะรุ้ว่าไปถูกก้อเล่นเอาเหนื่อย...

ถึงบ้านเจ๊5โมงได้ -"- อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก้อออกไปดูไฟริมลำธารยาวๆ เดินกันหนาวกันไป ลมแรงมั่กๆ สั่นกันเลยทีเดียว ก้อถ่ายรุปแชะแชะ... สนุกสนานเหมือนแมงเม่าหลงแสงสี เดินไปเดินมาก้อมาเจอลานไอซ์หน้า city hall โอวววว อยากเล่น แต่ฝูงชนมหาศาลล้านแปด เอาเปนว่าเราจะมาใหม่วันธรรมดา จะต้องเล่นให้ได้ แล้วตรงลานไอซ์นั้นเองก้อเปนที่ที่นุ้งเซียมาถ่ายเอมวีO หน้าSeoul plaza hotel งี๊ดดดดดกันใหย่เลย (ทำไม??) เดินกันไปเรื่อยๆ ดูผู้คน ถนน รถรา ล้านแปดสิบเอ็ดแสน

เดินกันมาเหนื่อยแล้ว ท้องมันก้อร้อง.. ยังมะได้กินอะไรเปนมื้อเลยตั้งแต่มาถึง(มะนับรวมบนเครื่อง) เจ๊กะเพ่โป้งก้อพาเราไปกินกิมจิชิกเก หม้อไฟเส้นมาม่ามีกิมจิ อาหารขึ้นชื่ออีกอย่างของที่นี่.. รอบนี้เจอคนฮาในร้านอาหารอีกแล้ว ทีวีมันเปิดgag concertอยุ่ พอคุนลุงคนนี้แกรเข้าร้านมา แกรเปลี่ยนช่องเปนละคร(ปะมานหมอโฮจุน) แล้วลุงแกรก้อกินไปจ้องทีวีไป รอจนจบถึงยอมจ่ายตังกลับบ้าน เหอเหอ ที่สำคัน คือทีวีมันอยุ่หลังโต๊ะเรา(ตั้งไว้เตี้ย) ลุงมองทีวี ประหนึ่งเหมือนลุงมองเราอยุ่ 555 หลังจากอิ่มกันแล้วก้อกลับบ้าน... ดูทีวี ทำนุ่นทำนี่ ก่าจะได้นอน ปาไปตี3ตี4... หลับเปนตาย เตรียมตัวลุยใหม่วันพรุ่งนี้เนะ.... (แพลนวันนี้เพี้ยนๆไปนิด เนื่องจากหลงทาง555)


สนามบินสุวรรณภูมิ รอบนี้ final call เลยวุ้ย แต่ให้ตรุรออีกเปนชม.ก่าจะได้ขึ้น ดีเลย์กันไป

เรามาจอดพักจักยานเพื่อถ่ายรุปตรงนี้ เมื่อยเหนว่าบ้านfull house อยุ่ข้างหน้า





แสงสีริมลำธาร ผู้คนเดินกันเตมถนนๆ กับบริเวณลานไอซ์ที่ก่อนหน้านี้เปนทุ่งหญ้าให้นุ้งเซียถ่ายเอมวี O



กิมจิชิกเกที่ว่า หน้าตาดีทีเดียว แต่มะค่อยถูกปากเท่าไหร่ (เพราะเปนคนมะกินเผ็ด)


edit @ 2007/05/17 00:47:28

Comment

Comment:

Tweet

ผมดีใจมากที่เข้ามาในเว็บนี้(อันนยอง)big smile

#4 By yoonho (125.24.89.40) on 2007-12-17 17:32

ตามรอย ฟูลเฮ้าท์ กันเลยทีเดียว

กิมจิชิกเก น่ากินนะค่ะเนี่ย

#3 By cooljaycool on 2007-03-07 11:16

โอ๊ววว อาหารหม้อเบ๊อเริ่มมมมม

เอือก กระเดือกน้ำลาย อิอิ

ป.ล. จะแวะมาเป็นแฟนพันธ์แท้นะคะ อย่า ดองบล๊อคน๊า ฮี่ๆๆ

#2 By ★.lomajolin.★ on 2007-02-25 18:48

อ่านยากมากเว่ยเฮ่ย

#1 By G i b c h i on 2007-01-12 18:49